fa بررسی اثرات حفاظتی تنگستات سدیم برپانکراس موش های صحرایی نر دیابتی و تغییرات هیستوپاتولوژیکی متعاقب آن اپيدميولوژي Epidemiology <span style="font-weight: bold">سابقه و هدف</span>: بیماری دیابت شایع ترین بیماری متابولیسم غیرطبیعی کربوهیدراتهاست که به علت نقص در ترشح انسولین توسط پانکراس و نقص در عملکرد گیرنده های انسولینی و یا هر دو ایجاد می گردد. در تحقیق حاضر به بررسی اثرات حفاظتی تنگستات سدیم در موش های صحرایی دیابتی شده بر میزان قندخون و تعداد سلول های جزایر لانگرهانس و قطر آنها پرداخته شد.<br><span style="font-weight: bold">روش بررسی</span>: در این مطالعه تجربی، 48 موش صحرایی نر نژاد ویستار حدود 250 گرم مورد بررسی قرار گرفتند. گروه شاهد 1 آب و غذای کافی در اختیار داشتند. گروه شاهد 2، موش های دیابتی شده با STZ (60mg/kg)با آب و غذای کافی بودند. گروه تجربی 1 و 2 تنگستات سدیم را به ترتیب در غلظت های 75/1 و 25/2 گرم بر لیتر به مدت 60 روز در آب خوراکی دریافت می کردند. گروه تجربی 3 و 4 تنگستات سدیم را به ترتیب در غلظتهای?.??gr/l،?.??gr/l دو هفته پیش از دیابتی شدن به مدت 60 روز دریافت کردند. گروه تجربی 5 و 6 ابتدا با STZ دیابتی شده و سپس تنگستات سدیم را به ترتیب با غلظت های 75/1 و 25/2 به مدت 60 روز دریافت کردند. در پایان مراحل تیمار، جهت بررسی های بافتی، پانکراس خارج و در فیکساتور بوئن فیکس شد.<br><span style="font-weight: bold">یافته ها</span>: سطح گلوگز خون در گروه های تجربی نسبت به گروه شاهد 1 و 2 کاهش معنی داری پیدا کرد(p<0.001) تیمار با تنگستات سدیم در گروه های تجربی 3 و 4 باعث کاهش معنی دار(p<0.01)در میزان قند خون شد. در بررسی های بافتی، افزایش تعداد جزایر لانگرهانس در مدت های تیمار شده با تنگستات سدیم در مقایسه با گروه های شاهد 1 و 2 مشاهده شد.<br><span style="font-weight: bold">نتیجه گیری</span>: این مطالعه نشان داد که پیش درمانی با تنگستات سدیم امکان بهبود و ترمیم جزایر لانگرهانس را می تواند فراهم آورد و از عوارض بیماری دیابت و پیشرفت آن جلوگیری نماید. <span style="font-weight: bold">Background</span>: Diabetes is a common disorder characterized by abnormal metabolism of carbohydrates, caused by insulin secretion deficiency and or insulin cell membrane receptors dysfunction. In this study, the effects of sodium tungstate on blood sugar and pancreatic islands were investigated in diabetic rats. <br><span style="font-weight: bold">Materials and methods</span>: Forty-eight male Wistar rats, each weighting 250 grams, were studied in eight groups of six. Group one was considered as control 1 and did not receive any drug. Groups 2 and 3 received sodium tungstate at dose of 1.75 and 2.25 g/lit for ad libitum for 60 days. Group 4, as control 2, was diabetized by single dose injection of 60 mg/kg streptozocin (STZ). Groups 5 and 6 received 1.75 and 2.25 g/lit of sodium tungstate ad libitum for 15 days then were diabetized and received sodium tungstate for another 45 days in the same manner. Groups 7 and 8 were diabetized, and then were treated with sodium tungstate for 60 days. Blood levels of glucose and histopathologic findings of pancreas were evaluated at the end of study. <br><span style="font-weight: bold">Results</span>: Administration of sodium tungstate at dose of 1.75 and 2.25 g/lit, before and after diabetes, led to a significant blood sugar decrease. Sodium tungstate has had a positive, but not significant, effect on the number and diameters of Langerhans islands. <br><span style="font-weight: bold">Conclusion</span>: This study showed that sodium tungstate decreases blood sugar, increases the number of cells in each island, regenerates Langerhans islands and prevents further development of diabetes. تنگستات سدیم، دیابت، جزایرلانگرهانس، گلوکز، استرپتوزوتوسین Sodium Tungstate, Diabete mellitus, Pancreas, Langerhans islands, Glucose, Streptozocin 217 223 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-166&slc_lang=fa&sid=1 Parichehr Yaghmaie پریچهر یغمایی yaghmaei_p@yahoo.com 10031947532846001478 10031947532846001478 Yes Kazem Parivar کاظم پریور 10031947532846001479 10031947532846001479 No Farid Neikseresht فرید نیک سرشت 10031947532846001480 10031947532846001480 No