---

سابقه و هدف: مترونیدازول یکی از کلیدی ترین آنتی بیوتیک های رژیم های درمانی عفونت هلیکوباکترپیلوری است. هدف از این پژوهش، تعیین مقاومت به مترونیدازول در سویه های هلیکوباکترپیلوری جدا شده از بیماران ساکن در شهرکرد می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی - توصیفی، در تابستان 1386 از بین بیمارانی که به بخش اندوسکوپی بیمارستان هاجر شهرکرد مراجعه نموده بودند، 263 بیمار به طور تصادفی انتخاب بررسی گردیدند. نمونه های بیوپسی بر روی محیط انتخابی بروسلاآگار و تحت شرایط استاندارد 7 روز گرم خانه گذاری شد. برای تعیین هویت هلیکوباکترپیلوری از روش رنگ آمیزی گرم، اوره آز، کاتالاز، اکسیداز و از روش PCR (واکنش زنجیره ای پلیمراز) به منظور شناسایی ژن ureC استفاده گردید. مقاومت به مترونیدازول با روش استاندارد دیسک دیفیوژن(Clinical and Laboratory Standards Institute) CLSIمورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: میزان آلودگی با روش های RUT (آزمون اوره آز سریع)، کشت و PCR به ترتیب 54.37 درصد، 84 درصد و 84.79 درصد شناسایی گردید. از سویه های جدا شده، 49 سویه مقاوم (58.33 درصد) و 7 سویه نیمه حساس (8.33 درصد) به مترونیدازول شناسایی گردید. از 49 بیمار مقاوم به مترونیدازول به ترتیب 32.65 درصد، 20.40 درصد، 12.24 درصد، 6.10 درصد، 4.80 درصد و 24.48 درصد از بیماران مبتلا به گاستریت، زخم معده، زخم دوازدهه، التهاب مری، سرطان معده و بدون بیماری بودند. بین مقاومت به مترونیدازول و جنس زن ارتباط معنی داری وجود داشت.
نتیجه گیری: به دلیل مقاومت بالا به مترونیدازول در بیماران مورد پژوهش، ضرورت جایگزینی آن با سایر آنتی بیوتیک ها در رژیم درمانی وجود دارد.

---

  سابقه و هدف : این مطالعه برای یافتن ارتباط سوش CagA (سایتو توکسین ایجاد شده از ژن A ) مثبت هلیکوباکتر پیلوری با میزان پاسخ ایمنی ایجاد شده در سلول‌های اپیتلیال معده و میران کولونیزاسیون باکتری انجام شد .

  روش بررسی : از 138 بیمار مبتلا به سوء هاضمه ارجاع شده به واحد آندوسکوپی بیمارستان دکتر شریعتی اصفهان نمونه ­ ‌برداری از 4 محل معده شامل آنگولوس، آنتر، خم کوچک و خم بزرگ انجام شد. نمونه‌ها برای یافتن هلیکوباکتر مورد بررسی پاتولوژی قرار گرفت و اگر تنها یک منطقه آناتومیک در هر فرد از نظر وجود باکتری مثبت بود ، نمونه خون برای بررسی وجود آنتی‌بادی ضد CagA گرفته می­شد. میزان پاسخ ایمنی ایجاد شده در سلول‌های اپیتلیال معده توسط سیستم سیدنی طبقه‌بندی گردید .

  یافته ­ ها: از تعداد 138 بیمار، 97 نفر (3/70 درصد) از نظر وجود هلیکوباکترپیلوری مثبت بودند که 5/83 درصد آنها دارای آنتی‌بادی ضد CagA بودند. وجود آنتی‌بادی ضد CagA با سن یا جنس ارتباط معنی­داری نداشت (05/0< P ). همچنین، ارتباط معناداری بین وجود آنتی‌بادی ضد CagA و میزان کلونیزاسیون یا پاسخ ایمنی در سلول‌های اپیتلیال معده یافت نشد (05/0< P ) .

  نتیجه ­ گیری : وجود سوش بیماری‌زای CagA مثبت موجب ایجاد پاسخ ایمنی شدیدتر و همین‌طور کلونیزاسیون بیشتر باکتری در بافت معده نمی‌شود. با این حال، به علت وجود شواهدی که از ارتباط این سوش با سرطان‌های معده خبر می‌دهد، لازم است بیماران مبتلا به این عفونت حتی اگر در نمونه‌های بافتی آنها پاسخ ایمنی شدید دیده نشود، مورد پیگیری قرار گیرند .