fa بررسی تأثیر فعالیت ورزشی حاد و مزمن بر آیریزین در بزرگسالان سالم فيزيولوژي Physiology مروري سيستماتيك Systematic Review <span style="position:absolute;z-index:251658240;left:0px;margin-left:3px;margin-top:2px;width:639px;height:3px;"><img alt="" height="3" src="file:///C:UsersNOVINP~1.NOVAppDataLocalTempmsohtmlclip11clip_image001.gif" width="639" ></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:14.0pt;">چکیده</span></span> <br> <strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">سابقه و هدف</span></span></strong><em><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">:</span></span></span></em> <em><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">آیریزین میوکاینی است که در اثر ورزش از عضله ترشح می&shy;شود و با تحریک بیان ژن پروتئین جدا کننده 1 (</span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">UCP1</span></span></em><em><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">) موجب تبدیل بافت چربی سفید به قهوه&shy;ای از طریق افزایش تعداد و اندازه میتوکندری&shy;ها و ترموژنز غیرلرزشی می&shy;شود. بدین ترتیب فعالیت آیریزین در کاهش درصد چربی مؤثر است که منجر به درمان چاقی می&shy;شود. هدف از این مطالعه مروری بررسی تأثیر انواع فعالیت های ورزشی بر سطوح آیریزین در افراد بزرگسال سالم بود.</span></span></span></em><br> <strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">روش بررسی</span></span></span></strong><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">:</span></span></span></em> <em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">این تحقیق با طراحی مروری انجام گرفت. برای جستجوی مقالات از پایگاه های </span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">PubMed</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">Google Scholar</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> استفاده شد. &nbsp;&nbsp;واژه&shy;های کلیدی مورد استفاده شامل تمرین (</span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">Exercise</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">Training</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">)، فعالیت بدنی (</span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">Physical activity</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">)، آیریزین (</span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">Irisin</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">) و بافت چربی قهوه&shy;ای (</span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;">Brown adipose tissue</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">) بودند. تعداد 154 مقاله بین سال&shy;های 2010 تا 2020 در این رابطه یافت شدند که از بین آنها 53 مقاله مورد استفاده قرار گرفتند. بخش&shy;هایی که در مقالات گزینش شده مورد استفاده قرار گرفتند، شامل چکیده و بخش&shy;های مربوط به بیولوژی آیریزین، مکانیزم&shy;های تأثیر آیریزین بر بیماری&shy;های مزمن و مکانیزم&shy;های تأثیر ورزش بر آیریزین بودند.&nbsp; </span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></em><br> <strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته &shy;ها</span></span></span></strong><em><span style="letter-spacing:-.3pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"><strong>:</strong> افزایش سطوح آیریزین در اکثر مقالاتی (معادل 90 %) که درباره اثرات حاد انواع فعالیت های بدنی بودند گزارش شد؛ همچنین پس از تمرینات طولانی مدت ورزشی سطوح آیریزین در اکثر مقالات (حدود 66 %) بدون تغییر گزارش شد.</span></span></span></em><br> <strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">&shy;&nbsp;</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">گیری</span></span></strong><em><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">:</span></span></span></em><span style="letter-spacing:-.2pt;font-weight:normal;"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> <em>به نظر می&shy;رسد که شدت بالاتر تمرین نسبت به شدت پایین&shy;تر، تأثیر بیشتری بر سطوح آیرزین دارد. به طور کلی یک جلسه تمرین موجب افزایش آیریزین می&shy;شود، در حالی که سطوح آیریزین پس از تمرینات منظم ثابت باقی می&shy;ماند. همچنین هرچه شدت تمرین و توده عضلانی بیشتر باشد، اثر بیشتری بر تولید و ترشح آیریزین از عضله اسکلتی دارد که در پیشگیری از بیماری&shy;هایی چون آتروسکلروز، پوکی استخوان، آلزایمر، سرطان و دیابت مؤثر است.</em></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:B Koodak;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span> <strong>Background</strong>: Irisin is a myokine that secrets from muscle during and after the exercise and induces non-shivering thermogenesis after stimulation of uncoupling protein-1 (UCP1) gene expression and elevation of number and size of mitochondria. Therefore, irisin activity is effective in reduction of fat percent that lead to treatment of obesity. The aim of this review study was to investigate the effect of various sports activities on irisin levels in healthy adults.<br> <strong>Materials and methods</strong>: In this systematic review, PubMed and Google Scholar databases were used for articles searching. Keywords include training, exercise, physical activity, irisin and brown adipose tissue. Among 154 articles published between 2010 and 2020, 53 articles were selected. Used parts of selected articles were those related to abstract, biology of irisin, mechanisms of effects of irisin on chronic diseases and mechanisms of effects of exercise on irisin.<br> <strong>Results:</strong> Elevation of irisin levels was reported in the most articles (90%) about acute effects of different types of physical activity on Irisin, also irisin levels were consistent after long term exercise in the most related articles (66%).<br> <strong>Conclusion</strong>: Results showed that higher exercise intensities were more effective for irisin secretion than lower exercise intensities. Overall, one session exercise increases irisin, while irisin levels remains constant after regular exercise. Also, higher exercise intensity and more muscle bulk usage is more effective for production and secretion of irisin from skeletal muscle that is effective in prevention of diseases such as atherosclerosis, osteoporosis, Alzheimer, cancer and diabetes. تمرین, فعالیت بدنی, آیریزین, پروتئین جداکننده1. Exercise, Physical activity, Irisin, Uncoupling protein-1. 135 145 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-739-4&slc_lang=fa&sid=1 Mohsen Jafari محسن جعفری sport87mohsen@gmail.com 10031947532846009371 10031947532846009371 Yes Assistant Professor, Department of Sport Sciences, Shirvan Branch, Islamic Azad University, Shirvan, Iran استادیار، گروه علوم ورزشی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران Ali Asghar Ravasi علی اصغر رواسی aaravasi@ut.ac.ir 10031947532846009372 10031947532846009372 No Professor, Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران