fa نقش ورزش تریدمیل بر هپاتوپاتی دیابتی تجربی در موش صحرایی اپيدميولوژي Epidemiology <span style="font-weight: bold">سابقه و هدف</span>: ورزش های منظم با افزایش حساسیت انسولینی بافت و برداشت گلوکز و همچنین کاهش چربی بدن، ابزار بسیار قوی غیرداروئی برای پیشگیری و درمان بیماری دیابت ملیتوس هستند. هپاتوپاتی دیابتی از عوامل عمده نارسایی کبد در بیماران دیابتی می باشد. هدف از این مطالعه تعیین نقش ورزش تریدمیل در هپاتوپاتی دیابتی تجربی می باشد.<br><span style="font-weight: bold">روش بررسی</span>: در این مطالعه تجربی، 56 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با سن 12 هفته و وزن 300-250 گرم انتخاب و در دو گروه 28 تایی توزیع و سپس با استفاده از داروی استرپتوزوتوسین (50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) به روش تزریق داخل صفاقی به طور تجربی مبتلا به دیابت گردیدند. گروه تیمار در شرایط معمول تغذیه و نگهداری، به مدت 12 هفته و هر هفته 5 روز و هر روز 1 ساعت تحت ورزش منظم تریدمیل قرار گرفت. گروه شاهد در این مدت بدون هیچگونه فعالیت فیزیکی و ورزشی در همان شرایط معمول تغذیه نگهداری شدند. پس از گذشت 12 هفته از بافت کبد هر دو گروه نمونه برداری و پس از پایدارسازی در فرمالین بافری 10 درصد، با استفاده از روش های معمول تهیه مقاطع آسیب شناسی برش هایی با ضخامت 6-5 میکرون و رنگ آمیزی هماتوکسیلین - ائوزین تهیه گردید.<br><span style="font-weight: bold">یافته ها</span>: مطالعات آسیب شناسی بافتی در گروه شاهد نشانگر تغییرات پاتولوژیک نظیر ارتشاح سلول های آماسی تک هسته ای در پیرامون وریدچه مرکزی و فضای پورتال، پری هپاتیت لنفوسیتی، خونریزی، آسیب های دژنراتیو و نکروز هیالنی اسکلروزی، آپوپتوز، هپاتواسکلروز و فیبروز متراکم در نواحی پیرامون سینوزوئیدی، فضای پورتال و وریدچه مرکزی بود. این تغییرات در گروه تیمار بسیار حداقل و اختلاف بین دو گروه همواره معنی دار بود.<br><span style="font-weight: bold">نتیجه گیری</span>: یافته های این مطالعه مشخص نمود که ورزش تریدمیل می تواند باعث کاهش تغییرات پاتولوژیک و بهبودی نسبی آسیب های کبدی در موارد هپاتوپاتی دیابتی گردد. <span style="font-weight: bold">Background</span>: Regular exercise by increasing insulin sensitivity and improving the glucose uptake and lowering body adiposity is a powerful non-pharmacological tool for prevention and treatment of diabetes mellitus. Diabetic hepatopathy is the main cause of liver failure. The purpose of this study was to evaluate the effect of regular exercise on diabetic hepatopathy. <br><span style="font-weight: bold">Materials and methods</span>: In this experimental study, 56 wistar male rats with approximate age of 12 weeks and 200-300g weight were allocated into two equal groups of treatment and control. For induction of diabetes, these two groups were injected by streptozotocin (50 mg/kg) intraperitoneally. The treatment group was kept in normal conditions of management with regular exercise (treadmill) as 5 days a week, an hour every day, for 12 weeks. In control group, subjects have normal conditions without any physical activity and regular exercise. After 12 weeks, liver tissues were sampled in both groups and 5-6 micron tissue sections were prepared through H&E staining method. <br><span style="font-weight: bold">Results</span>: Histopathological study in control group showed hepatosclerosis, central vein perivascular cuffing of mononuclear inflammatory cells, hepatocellular degeneration, sclerosing hyaline necrosis, apoptosis, dense perisinusoidal, and periportal and perivenular fibrosis. Mild pathological changes were observed in treatment group and significant differences were observed between two groups. <br><span style="font-weight: bold">Conclusion</span>: Treadmill exercise is capable in reduction of pathological changes and improves diabetic hepatopathy to near normal histology. دیابت، هپاتوپاتی دیابتی، ورزش تریدمیل Diabetic Hepatopathy, Treadmill exercise, Diabetes Mellitus 17 24 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-182&slc_lang=fa&sid=1 Yousef Doustar یوسف دوستار vetdoustar@yahoo.com 10031947532846001400 10031947532846001400 Yes Mostafa Mohammadi مصطفی محمدی 10031947532846001401 10031947532846001401 No Darush Mohajeri داریوش مهاجری 10031947532846001402 10031947532846001402 No Mehrdad Hashemi مهرداد هاشمی 10031947532846001403 10031947532846001403 No