fa jalali 1386 9 1 gregorian 2007 12 1 17 4 online 1 fulltext

fa بررسی ساختار ایمونوژنیسیته پروتئین نو ترکیب HIV به دست آمده از ویروس gp41-p24 سابقه و هدف: پروتئینهای نوترکیب به دست آمده از ویروس HIV می توانند به عنوان یک ایمونوژن و تحریک کننده سیستم ایمنی باشند. از مهمترین آنها می توان به پروتئینهای داخلی (gag) و سطحی ویروس (Env) اشاره کرد. در این تحقیق به بررسی ساختار ایمونوژنیسیته پروتئین نوترکیب gp41-p24 به دست آمده از ویروس HIV می پردازیم.روش بررسی: در مطالعه تجربی حاضر، پروتئین نوترکیب gp41-p24 که قبلا توسط روشهای کلونینگ تهیه گردیده و به حالت Unfold نگهداری می شد با روشهای رقیق سازی پروتئین از حالتUnfold به حالت Refold در آمد. وزن مولکولی و غلظت پروتئینها با روشهای الکتروفورز و اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد. Refoldingپروتئین با استفاده ازالکتروفرز با ژل Native و دستگاه Circular Dichroism) CD) بر اساس تغیرات ساختار دوم پروتئین ارزیابی شد. فعالیت ایمنی و ساختار ایمونوژنیسیته این دو پروتئین با استفاده از تست الایزا و وسترن بلات بر اساس نوع پروتئین و میزان جذب نوری (OD) ثبت شد.یافته ها: نتایج نشان داد که وزن مولکولی این دو پروتئین 32 کیلودالتون می باشد و از خلوص کامل برخوردارند.Refolding پروتئین از طریق ژل Native مشاهده شد. در این پروتئین افزایش ساختارهای Helix و Beta و کاهش ساختار Random (درمقایسه با پروتئین Unfold) پدیدارگردید. همچنین واکنش ایمنی در پروتئین استاندارد وRefold شده با آنتی بادهای موجود در سرم بیماران کنترل مثبت HIVمشاهده گردید و با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه اختلاف معنی داری بر حسب نوع پروتئین مشاهده نشد.نتیجه گیری: تحقیقات نشان داد که پروتئین نوترکیب gp41-p24 به دست آمده ازویروس HIV بعد از Refolding دارای فعالیت ایمونوژنی می باشد و از آن می توان به عنوان یک ایمونوژن در ایمونیزاسیون و تحریک سیستم ایمنی استفاده کرد. Background: HIV recombinant proteins can be used as immunogen and inducer of immune system. The gag and env proteins are among the most important ones that are located on internal and surface sections, respectively. In this study, we considered the immunogenisity structure of HIV recombinant protein gp41-p24, which has not yet been studied in detail before. Materials and Methods: In the present study, the HIV recombinant protein gp41-p24 was prepared by cloning methods and kept as unfolded. Using the dilution procedure, unfolded protein was changed to refolded state. The molecular weight and concentration of protein (refolded and unfolded) was measured by electrophoresis and spectrophotometer methods. The measurement of refolded protein can be estimated by native gel and circular dichroism method (CD) based on secondary structure of the protein. Immunological activity and immunogenic structure of these two proteins, based on protein type and optical density was recorded by ELISA and western blot methods. Results: Our results showed that molecular weight of each protein was 32 KD and also they were pure. The refolded protein was observed by native gel method. In the above protein compared with the unfolded one, increased content of helix and beta strand structures and decreased random form was shown. Immune reaction with the antibodies in the serum of HIV positive control patients was observed in the standard and refolded proteins. There was no significant difference based on the protein type. Conclusion: Our research indicated that the HIV recombinant protein gp41-p24, after refolding, has immunogenic activity and we suggest its application as an immunogen in immunization and stimulation of immune system. Recombinant protein gp41- p24, Unfold, Refold. پروتئین نوترکیب، ایمونوژنیسیته، Gp41،p24، ویروس HIV 177 181 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-51&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/6 1385/6/15 Fatemeh Rouhpllah فاطمه روح اله panirohollah@yahoo.com 0031947532846001884 0031947532846001884 Yes Ghader Khalili قادر خلیلی 0031947532846001885 0031947532846001885 No Soroush Sardari سروش سرداری 0031947532846001886 0031947532846001886 No Masoumeh Tavassoti Kheiri معصومه توسطی خیری 0031947532846001887 0031947532846001887 No Aref Amirkhani عارف امیرخانی 0031947532846001888 0031947532846001888 No Taher Nejadsattari طاهر نژادستاری 0031947532846001889 0031947532846001889 No Fereidoun Mahboudi فریدون مهبودی 0031947532846001890 0031947532846001890 No

fa مقایسه نتایج فیشرکتومی با اسفنکتروتومی داخلی جانبی در درمان فیشر آنال مزمن با روش جراحی سابقه و هدف: اگرچه اسفنکتروتومی داخلی جانبی یک روش جراحی موثر در درمان فیشر آنال مزمن می باشد، اما می تواند با عوارض جدی همراه باشد که از همه ناراحت کننده تر برای بیمار بی اختیاری در دفع گاز و نشت مواد مدفوعی می باشد. با هدف اجتناب از عوارض احتمالی فوق الذکر، ما روش فیشرکتومی را به عنوان یک درمان جراحی جایگزین بررسی می کنیم.روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی، 62 بیمار به صورت متوالی از یک نمونه گیری مقطعی انتخاب و به دو گروه تقسیم شدند. 30 بیمار تحت عمل جراحی به روش فیشرکتومی (F) و 32 بیمار تحت عمل جراحی به روش اسفنکتروتومی داخلی جانبی (LIS) قرار گرفتند. بعد از یک پیگیری 22 ماهه، نتایج دو روش را از نظر برطرف شدن علایم، عود بیماری و عوارض عمل مقایسه و نتایج با آزمون کای دو آنالیز شد.یافته ها: تمام بیماران در هر دو گروه در هفته اول بعد از عمل بدون درد و خونریزی شده بودند. در هر گروه فقط در یک بیمار احتباس ادراری دیده شد. بی اختیاری در دفع گاز در 2 بیمار (2/6%) در گروهی که LIS شده بودند، وجود داشت در حالیکه هیچ بیماری در گروه F بی اختیاری نداشت. یک بیمار (1/3%) در گروه LIS عود فیشر داشت در حالیکه هیچ بیماری در گروه F عود نداشت. هیچ بیماری در این دو گروه تنگی مقعد یا عفونت اطراف مقعد پیدا نکرد. تمام زخم ها در 8 هفته بهبود یافتند. 29 بیمار (6/96%) در گروه F و 28 بیمار (5/87%) در گروه LIS از عمل جراحی احساس رضایت داشتند.نتیجه گیری: با توجه به عوارض جانبی پایین و حفظ اسفنکتر، فیشرکتومی می تواند به عنوان روش ارجح در درمان فیشر آنال مزمن مطرح شود. Background: Although lateral internal sphincterotomy is an effective treatment of chronic fissure in ano, it may lead to serious complications, of these, incontinence to flatus and fecal soiling are the most distressing. To avoid such complications, we proposed fissurectomy as an alternative surgical treatment. Materials and methods: Totally, 62 consecutive patients through the sequential sampling were divided into two groups. 30 patients underwent fissurectomy (F) and 32 underwent lateral internal sphincterotomy (LIS). After a median follow-up of 22 months, we compared the results of the two procedures. In addition to frequent visits on a predetermined basis, a telephone inquiry into fissure recurrence and continence status was made. Results: All patients in either group were pain free and without bleeding within one week. In both groups urinary retention was noted in one patient. Incontinence to flatus was in the LIS group in two (6.2%) patients but no incontinence was noted in the F group. There was one patient (3.1%) with fissure recurrence in the LIS group but no one in the F group. No patient in either group afflicted with anal stenosis or perianal infections. All wounds healed within 8 weeks. 29 patients (96.6%) in the F group and 28(87.5%) in the LIS group reported satisfactory results with their procedure. Conclusion: In the surgical treatment of chronic anal fissure not responding to conservative management, fissurectomy may be a sphincter-sparing alternative and perhaps preferable surgical technique with less total complications. Fissurectomy, Lateral internal sphincterotomy, Chronic fissure in ano. فیشرکتومی، اسفنکتروتومی داخلی جانبی، فیشر مزمن مقعد 183 186 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-52&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/6 1385/6/15 Seyedreza Mousavi سیدرضا موسوی 0031947532846001891 0031947532846001891 No Mehrzad Sharifi مهرزاد شریفی 0031947532846001892 0031947532846001892 No Pegman Kharazmi پژمان خوارزم 0031947532846001893 0031947532846001893 No Mohammad Zeynal Zadeh محمد زینل زاده m54zz@yahoo.com 0031947532846001894 0031947532846001894 Yes Ali Kaviani علی کاویانی 0031947532846001895 0031947532846001895 No Mikaeil Rezayi میکاییل رضایی 0031947532846001896 0031947532846001896 No Arash Najafbeygi آرش نجف بیگی 0031947532846001897 0031947532846001897 No Alireza Saberi Ghouchani علیرضا صابری قوچانی 0031947532846001898 0031947532846001898 No

fa مطالعه نقش ورزش تریدمیل بر نفروپاتی دیابتی تجربی در موش صحرایی سابقه و هدف: دیابت ملیتوس و عوارض حاصل از آن یکی از مسایل مهم بهداشت جوامع انسانی است. ورزش بطور عموم برای بیماران دیابتی نوع1 و 2 توصیه می شود زیرا موجب افزایش برداشت گلوکز، حساسیت انسولینی بافت و کاهش چربی بدن می گردد.نفروپاتی دیابتی از عوامل عمده در نارسایی کلیوی بیماران دیابتی می باشد. هدف از این مطالعه تعیین نقش ورزش تریدمیل در نفروپاتی دیابتی تجربی بود.روش بررسی: در این مطالعه تجربی 56 سر موش صحرائی نر نژاد ویستار با سن 12 هفته و وزن 300-250 گرم انتخاب و در دو گروه28 تایی توزیع و سپس با استفاده از داروی استرپتوزوتوسین (50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) به روش تزریق داخل صفاقی در آنها دیابت ایجاد گردید. گروه تیمار در شرایط معمول تغذیه و نگهداری شدند و به مدت 12 هفته هر هفته 5 روز و هر روز 1 ساعت تحت ورزش منظم تریدمیل قرار گرفتند. گروه شاهد در این مدت بدون هیچگونه فعالیت فیزیکی و ورزشی در همان شرایط معمول تغذیه نگهداری شدند. پس از گذشت 12 هفته از بافت کلیه هر دو گروه نمونه برداری و پس از پایدارسازی در فرمالین بافری 10 درصد با استفاده از روش های معمول تهیه مقاطع آسیب شناسی برش های با ضخامت 6-5 میکرون و رنگ آمیزی هماتوکسیلین - ائوزین تهیه گردید.یافته ها: مطالعات آسیب شناسی بافتی در گروه شاهد نشانگر تغییرات پاتولوژیک نظیر گلومرواسکلروزیس، آرتریولواسکلروزیس، تجمع پیرامون عروقی، حضور کست های هیالنی در توبول های کلیوی، آسیب دژنراتیو در سلول های توبولی و پروتئین اوری بود، در حالی که این تغییرات در گروه تیمار بسیار حداقل و اختلاف میانگینها بین دو گروه معنی دار بود.نتیجه گیری: ورزش تریدمیل می تواند باعث کاهش تغییرات پاتولوژیک و بهبودی نسبی در موارد نفروپاتی های دیابتی در بیماران دیابتی گردد که دلیل آن کاهش میزان هموگلوبین گلیکوزیله، استرس های اکسیداتیو، هیپرگلیسمی، VLDL، بیان ژن تنظیم گر آپوپتوزیس، TGF-? و افزایش هپارین سولفات پروتئوگلیکان، هپارین سولفات، HDL، فاکتور رشد شبه انسولینی و اپیدرمی می باشد. Background: Diabetes mellitus and its complications are a public health problem. Exercise is frequently recommended in the type І and type П diabetes mellitus and can improve glucose uptake by increasing insulin sensitivity and lowering body adiposity. Diabetic nephropathy has become the main cause of renal failure. The purpose of this study was to investigate the effect of regular exercise on diabetic nephropathy. Materials and methods: In this study, fifty-six 12-week rats weighted 200-300 gr were selected and assigned into two groups (treatment and control). Diabetes mellitus was induced by intraperitoneal injection of streptozotocin (50 mg/kg). The treatment group were kept in normal conditions of food and place with regular exercise (treadmill) for 12 weeks, 5 days in a week, an hour every day. In control group we prepared normal conditions (food and place) without any physical activity/regular exercise. After 12 weeks renal tissues were sampled in both groups and 5-6 micron tissue section were prepared through H;E staining method. Results: Histopathological analysis of tissue section in control group demonstrated that glumerosclerosis, artheriolosclerosis, perivascular cuffing of mononuclear inflammatory cells, tubular cells nephrosis and hyaline cast in lumen of renal tubules and a little pathological changes in treatment group were observed. Mean deference of histopathological changes and proteinuria in two groups were significant. Conclusion: We demonstrated that regular exercise (treadmill) is able to reduce pathological changes and improve diabetic nephropathy disease in diabetic patients resulting in the reduction of HbA1c, oxidative stress, hyperglycemia, VLDL, expression of apoptosis regulatory Diabetic nephropathy, Exercise, Diabetes mellitus, Apoptosis. دیابت، نفروپاتی دیابتی، ورزش تریدمیل، آپوپتوزیس 187 192 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-53&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Yousof Doustar یوسف دوستار vetdoustar@yahoo.com 0031947532846001903 0031947532846001903 Yes Iraj Salehi ایرج صالحی 0031947532846001904 0031947532846001904 No Mostafa Mohammadi مصطفی محمدی 0031947532846001905 0031947532846001905 No Daryoosh Mohajeri داریوش مهاجری 0031947532846001906 0031947532846001906 No Mehrdad Hashemi مهرداد هاشمی 0031947532846001907 0031947532846001907 No

fa اثر تکرار میزان تحریک صوتی بر دو شکل موج I و V پاسخ شنوایی ساقه مغزی (BAEP) در افراد عادی سابقه و هدف: دامنه هر یک از شکل موجهای (I-V) پاسخ شنوایی ساقه مغز در زمان ثبت با تکرار میزان تحریک 5pps خیلی کوتاه است که با افزایش این میزان تحریک می توان امکان دستیابی به امواج شفافتر نسبت به ثبت آنها در میزان تحریک کمتر را تضمین کرد. افزایش تکرار میزان تحریک ساقه شنوایی مغز از یک طرف، امکانارایه پاسخ سریعتر را فراهم می آورد و از طرف دیگر زمینه تفسیر آن دسته از اختلالاتی که با میزان تحریک کمتر ساقه شنوایی مغز امکان پذیر نیست، مهیا می سازد. لذا این مطالعه به منظور دستیابی به اطلاعات جامعتر در اثر تکرار میزان تحریکهای صوتی بر پاسخ ساقه شنوایی مغز بر حسب سن و جنس انجام گرفت.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی مقدار تاثیر تکرار هریک از میزان تحریکهای 5pps، 10pps، 20pps، 50pps و 100pps بر زمان وقوع دو شکل موج I، V و اختلاف فواصل بین آنها (I-V) بر حسب افزایش سن در دو جنس زن و مرد با انتخاب 63 زن و مرد سالم در سنین مختلف، و با استفاده از 3 الکترود ثبت شد.یافته ها: با افزایش سن در هر دو جنس، زمان وقوع هر یک از شکل موجهایI و V و اختلاف فاصله بین آنها (I-V) نیز افزایش یافت. زمان وقوع هر یک از شکل موجها و اختلاف بین آنها در زنان نسبت به مردان کمتر بود. افزایش تکرار میزان تحریک بر نقاط مختلف مسیر شنوایی تا ساقه مغز از 5pps به 100pps منجر به افزایش زمان وقوع شکل موجها و اختلاف بین آنها در همه سنین و هر دو جنس شد.نتیجه گیری: میزان تغییر زمان وقوع شکل موجها I و V در دو گروه سنی هر دو جنس با افزایش تکرار میزان تحریک از 50pps به 100pps بیشتر و این تغییر زمان در 50pps چشمگیرتر است. همچنین این تغییرات در شکل موج V نسبت به شکل موج I در سنین مختلف هر دو جنس قابل ملاحظه است. Background: While recording the Brainstem Auditory Evoked Potential (BAEP) wave forms (I-V), the peak latency value of each BAEP wave forms at lower stimulus intensity rates are quite small since by increasing the stimulus rates those differences which are not accessible at lower rate will appear at higher stimulus rates. Age and sex are the factors that affect the Brainstem Auditory Evoked Potential responses. The stimulus rate is the other factor that may have a noticeable affect on I and V peak latency and their differences (I-V) changes which have been verified in this study. Materials and methods: In present study, the BAEP wave forms I and V were recorded according to the 10-20 system and by presenting the stimulus rates of 5pps, 10pps, 20pps, 50pps and 100pps on ipsi lateral ears of 63 normal adult subjects while the time occurrence (peak latency) of waves I and V and their differences (I-V) in different age and sex groups were compared statistically. Results: By presenting the stimulus rates of 5pps, 10pps, 20pps, 50pps and 100pps on ipsi lateral ears of all subjects in 63 normal adult subjects in different age and sex groups, females had smaller peak latencies and inter peak latencies values in waves I and V than males. By increasing the stimulus rates from 5pps to 100pps, peak latencies and inter peak latencies value of all BAEPs waves that recorded from different age groups of both sex were also increased. The variations in peak latencies values of waves I and V in youngest compare to oldest age groups in all stimulus rates were larger while the values in 50pps were prominent. Conclusion: The results of this study showed that an increase in stimulus intensity rates will increase the peak latencies and inter peak latencies values in waves I and V in different age and sex groups. 193 197 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-54&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Mohammad Fallah Tafti محمد فلاح تفتی : fallah@ibto.ir 0031947532846001908 0031947532846001908 Yes Seyedmohammad Masood Shooshtarian سیدمحمدمسعود شوشتریان 0031947532846001909 0031947532846001909 No

fa بررسی اثر عصاره انار در حفاظت از غضروف مفصل زانو در مدل تجربی استئوآرتریت سابقه و هدف: در این پژوهش جهت بررسی اثر عصاره انار (PJ) بر استئوآرتریت (OA) از تزریق داخل مفصلی منویدواستات (MIA) در مفصل تیبوفمورال موش سوری استفاده شده است. آب انار به علت دارا بودن خواص آنتی اکسیدان و همچنین اثرات پیشگیرنده در بیماریهای قلبی، از مقبولیت زیادی برخوردار است، اما تاکنون هیچ مطالعه هیستوپاتولوژیکی در حیوانات جهت بررسی اثرات آن در جلوگیری از تخریب غضروف مفصلی و یا ترمیم آنها انجام نشده است.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، ابتدا تغییرات هیستوپاتولوژیک استخوان ساب کندرال و غضروف مفصل زانوی موش سوری در طی 1، 14 و 28 روز بعد از تزریق 0/1mgمنویدواستات (MIA) مورد بررسی قرار گرفت. سپس اثرات تجویز خوراکی عصاره انار در گروههای مختلف بررسی گردید. در گروه اول عصاره انار با دوز 4ml/kg ، در گروه دوم عصاره انار با دوز 10ml/kg و در گروه سوم عصاره انار با دوز 20ml/kg تجویز و تغییرات هیستوپاتولوژیک در مفاصل زانو دو هفته بعد مورد مطالعه میکروسکوپی قرار گرفت.یافته ها: مراحل اولیه استئوآرتریت از نظر پاتولوژیکی شامل مناطقی از دژنراسیون و نکروز کندروسیت هاست که گاهی اوقات تمامی ضخامت غضروف مفصل را درگیر می سازد. تغییرات استخوان ساب کندرال و پروتئوگلیکان شامل کلاپس ترابکول های استخوانی، فیبروز و نکروز و پرولیفراسیون سینوویوم می باشد. تجویز عصاره انار در گروه های مختلف موش سوری به صورت وابسته به دوز مانع از اثرات MIA در ایجاد OA می شود. این اثرات به ویژه در گروههایی که دوز بالاتری از عصاره انار را دریافت کردند، به طور موثری مشاهده گردید که از آسیب کندروسیت ها جلوگیری به عمل آورده و تغییرات کمتری در پروتئوگلیکان ایجاد شده است.نتیجه گیری: تزریق تک دوز داخل مفصلی MIA منجر به آسیب سریع و پیشرونده غضروف مفصلی شده که دقیقا استئوآرتریت در انسان را تقلید می نماید. در این پژوهش، اثر عصاره انار در بهبودی آسیبهای هیستوپاتولوژیک غضروف مفصل موش سوری مورد تائید قرار گرفت. Background: To study the effectiveness of pomegranate juice (PJ) on osteoarthritis (OA), we used mono-iodoacetate (MIA), an inhibitor of glycolysis, in tibiofemoral joint of mice that promotes loss of articular cartilage similar to that noted OA. Pomegranate juice (PJ) is increasing in popularity because of its high antioxidant content, already known to help prevent heart disease. However, no histopathological studies have undertaken in vivo to investigate whether PJ protect articular cartilage. Material and methods: We described the histopathology in the subchondral bone and cartilage of mice knee joint treated with a single intra-articular injection of MIA (0.1 mg) and sacrificed at 1, 14 and 28 days post injection. Then, the beneficial effect of oral PJ was studied in different groups group 1: administration of PJ (4ml/kg), group 2: administration of PJ (10ml/kg) and group 3: administration of PJ (20ml/kg). Histopathological changes in knee joints were studied after two weeks. Results: Histologically, the early OA was characterized by areas of chondrocytes degeneration/ necrosis sometimes involving the entire thickness of the articular cartilage in the tibial plateaus and femoral condyles. Changes to the subchondral bone and proteoglycane contents, were observed and also, there was focal fragmentation and collapse of bony trabeculae with fibrosis and necrosis. Synovial cell proliferation was noted. Interestingly, administration of PJ in different group of mice prevented the negative effects of iodoacetate, in a dose dependent manner. Chondrocyte damages were significantly prevented and proteoglycane were less affected, especially in group receiving high amount of PJ and no cell proliferation and inflammatory cell were detected in synovium. Conclusion: Fast and progressive damage to articular cartilage is induced by single intra-articular injection of MIA, which mimic exactly human OA. In this study, the effectiveness of PJ in improvement of histopathological damages is emphasized and its chondroprotective effects in vivo are highlighted. Punica granatum, Osteoarthritis, Animal model. عصاره انار، استئوآرتریت، مدل حیوانی 199 203 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-55&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Mahsa Hadipourjahromi مهسا هادی پورجهرمی jahromymh@yahoo.com 0031947532846001910 0031947532846001910 Yes Reza Mozaffari Kermani رضا مظفری کرمانی 0031947532846001911 0031947532846001911 No Maryam Kadivar مریم کدیور 0031947532846001912 0031947532846001912 No Marta Safavi مارتا صفوی 0031947532846001913 0031947532846001913 No

fa بررسی تاثیر آموزش تنش زدایی تدریجی عضلانی بر اضطراب و کیفیت زندگی بیماران مضطرب پس از جراحی بای پس عروق کرونر سابقه و هدف: کارآزمایی های بالینی اندکی در زمینه تاثیر روشهای مختلف تنش زدایی بر سطوح اضطراب و کیفیت زندگی بیماران پس از جراحی قلب انجام شده است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر یک برنامه آموزشی تنش زدایی تدریجی عضلانی بر اضطراب و کیفیت زندگی بیماران مضطرب پس از جراحی بای پس عروق کرونر است.روش بررسی: این کارآزمایی بالینی بر روی 110 بیمار دارای اضطراب متوسط و بالاتر که بصورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند، صورت پذیرفت. پرسشنامه های سنجش اضطراب صفت/حالت اسپیلبرگر و کیفیت زندگی SF-36 برای جمع آوری اطلاعات در مرحله قبل و 1 ماه بعد از مداخله استفاده شد. برای بیماران گروه آزمون برنامه آموزش تنش زدایی تدریجی عضلانی اجرا شد. گروه کنترل نیز مراقبتهای روتین کلینیک بازتوانی قلبی را دریافت می کردند.یافته ها: یافته ها نشان داد که کاهش معنی داری در میزان اضطراب صفت (P=0.001) و اضطراب حالت (P=0.001) در گروه آزمون پس از مداخله نسبت به گروه کنترل به وجود آمد. ضمنا در همه ابعاد کیفیت زندگی شامل عملکرد جسمانی (P=0.00001)، محدودیت نقش جسمانی (P=0.03)، درد بدنی (P=0.00001)، سلامت عمومی (P=0.00001)، نیروی حیات (P=0.00001‌)، عملکرد اجتماعی (P=0.001)، سلامت روانی (P=0.00001) و محدودیت نقش روانی (P=0.00001) تفاوت معنی داری بین گروه آزمون و کنترل وجود داشت.نتیجه گیری: تنش زدایی تدریجی عضلانی می تواند بعنوان یک ابزار قوی جهت افزایش کیفیت زندگی و کاهش میزان اضطراب بیماران مضطرب پس از جراحی قلب مطرح باشد. Background: There is a lack of clinical trials studying the effects of relaxation techniques as a basis of stress management on anxiety and quality of life in anxious patients after heart surgery. The purpose of this study was to investigate the effect of progressive muscular relaxation training on reducing anxiety and improving quality of life among patients with high levels of anxiety after coronary artery bypass graft surgery (CABG).Material and methods: A randomized controlled trial with a prospective pretest-posttest experimental design was used. One hundred ten patients with threatening anxiety level, 6 weeks after coronary artery bypass surgery were randomly assigned into experimental and control groups. The experimental group received progressive muscular relaxation (PMR) training, and the control group received only routine cardiac rehabilitation care. State/trait anxiety was measured with the Spielberger State-Trait Anxiety Inventory, and quality of life was measured with the SF-36 questionnaire. Results: There were significant reductions in state anxiety) P=0.001) and trait anxiety) P=0.001) in the experimental group when compared with the controls after the intervention. Significant improvements were found in the following quality of life measures after participating in progressive muscular relaxation training: physical functioning) P=0.00001), role-physical (P=0.03), bodily pain)P=0.00001), general health) P=0.00001), vitality) P=0.00001), social functioning) P=0.001), role-emotional (P=0.00001) and mental health) P=0.00001). Conclusion: Teaching relaxation techniques could serve as a resource for improving heart patients’ psychological health and quality of life. Quality of life, Progressive muscular relaxation, Coronary artery bypass surgery, Anxiety. تنش زدایی تدریجی عضلانی، جراحی بای پس عروق کرونر، اضطراب، کیفیت زندگی 205 211 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-56&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Tahereh Dehdari طاهره دهداری 0031947532846001919 0031947532846001919 No Alireza Heidarnia , Department of Social Health Education, Faculty of Medicine, Tarbiat Modarres University علیرضا حیدرنیا heidarnia@modares.ac.ir 0031947532846001920 0031947532846001920 Yes دانشگاه تربیت مدرس، گروه آموزش بهداشت Ali Ramazankhani علی رمضان خانی 0031947532846001921 0031947532846001921 No Saeed Sadeghian سعید صادقیان 0031947532846001922 0031947532846001922 No Fazlollah Ghofranipour فضل اله غفرانی پور 0031947532846001923 0031947532846001923 No GHolamreza Babaei Rouchi غلام رضا بابایی ‌روچی 0031947532846001924 0031947532846001924 No Sorayya Etemadi ثریا اعتمادی 0031947532846001925 0031947532846001925 No

fa بررسی تاثیر آموزش مراقبت از خود بر توانبخشی مبتلایان به سکته مغزی همی پلژیک سابقه و هدف: آموزش مراقبت از خود به بیمار مبتلا به سکته مغزی و خانواده وی رکن اصلی در اقدامات توانبخشی است. برای تسهیل انتقال مبتلایان به سکته مغزی از مراکز مراقبت حاد به جامعه و برای اطمینان از تداوم مراقبتها، برنامه های حمایتی اولیه بعد از ترخیص باید اجرا و ارزیابی شوند. هدف از مطالعه حاضر، تعیین تاثیر آموزش مراقبت از خود بر توانبخشی مبتلایان به سکته مغزی همی پلژیک ترخیص شده از بیمارستان بود.روش بررسی: این مطالعه تجربی روی 80 بیمار که به طور تصادفی به دو گروه 40 نفری مطالعه و شاهد تقسیم شده بودند، انجام گرفت. در مرحله اول، اطلاعات مربوط به مشخصات فردی و توانایی عملکرد واحدهای مورد پژوهش دو گروه به وسیله پرسشنامه جمع آوری شد. سپس به گروه مورد آموزش مراقبت از خود جهت توانبخشی داده شد. مرحله دوم پژوهش برای گروه مورد 45 روز پس از آخرین جلسه آموزش مراقبت از خود انجام شد. گروه شاهد نیز بعد از 45 روز از آزمون نوبت اول ارزیابی مجدد شدند.یافته ها: نتایج نشان داد بین میانگین امتیازات کسب شده در حیطه های مختلف عملکرد واحدهای مورد پژوهش گروه مورد قبل و بعد از آموزش اختلاف آماری معنی داری وجود دارد. همچنین اختلاف آماری معنی داری بین عملکرد گروه مورد بعد از آموزش و گروه شاهد بعد از زمان آموزش وجود دارد. آزمون آماری t مستقل نیز نشاندهنده افزایش میزان عملکرد گروه مورد بعد از آموزش نسبت به گروه شاهد بعد از زمان آموزش می باشد (0.0001>P).نتیجه گیری: آموزش مراقبت از خود به مبتلایان به سکته مغزی همی پلژیک، منجر به بهبود عملکرد در این بیماران می گردد و همچنین احتمال بروز عوارض و بازگشت دوباره بیماران به بیمارستان را کاهش می دهد. Background: Self care education to cerebrovascular accident (CVA) patients and their family is a main element in rehabilitation actions. To facilitate CVA patient’s transmission from acute care centers to society and for confidence of cares continuation, early supportive programs must carry out and evaluate after discharge. Materials and methods: For this experimental study, 80 patients were randomly assigned in 2 groups. Firstly, we recorded demographic data and ability performance of both groups, then self care education was achieved for the experiment group. Finally, both groups were retested 45 days following the last self care education section of the experiment group. Results: The result of the study showed a significant difference between the mean acquired distinctions in different performance field before and after education for study group (P<0.0001). In addition, the findings showed a significant difference between two groups in post test (P<0.0001). We concluded that level of performance in experimental group was higher than controls (P<0.0001). Conclusion: Self care education to CVA patients could improve patient’s performance and may decrease the probability of complications. 213 218 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-57&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Mohmmad Sahebalzamani محمد صاحب الزمانی m-szamani@yahoo.com 0031947532846001926 0031947532846001926 Yes Leila Alilou لیلا آلیلو 0031947532846001927 0031947532846001927 No Ali Shakibi علی شکیبی 0031947532846001928 0031947532846001928 No

fa بررسی میزان شیوع انواع آلرژی ناشی از الیاف نساجی در بین کارگران کارخانجات نساجی کاشان سابقه و هدف: آلرژی شغلی یکی از مباحث اصلی در زمینه بهداشت کار بوده و به عنوان یکی از معضلات اصلی در کارخانجاتی که کارگران آنها با آلرژن ها تماس دارند، محسوب می شود. شیوع آلرژی شغلی در مطالعات پیشین 8 تا 50 درصد اعلام شده است. این مطالعه با هدف بررسی شیوع انواع مختلف آلرژی شغلی و مواد آلرژی زا در بین کارگران کارخانجات نساجی شهر کاشان انجام پذیرفت.روش بررسی: این مطالعه در قالب یک طرح توصیفی مقطعی و با حجم نمونه 437 نفر از کارگران مذکر شاغل در کارخانجات نساجی شهر کاشان در سال 1385 انجام شد. نحوه نمونه گیری به صورت تصادفی ساده (از میان کارگران 7 کارخانه) و ابزار جمع آوری نمونه شامل پرسشنامه و مصاحبه رودررو با افراد بود.یافته ها: آلرژی تنفسی و پوستی به ترتیب با 3/36 درصد و 1/27 درصد شایعترین انواع آلرژی در بین کارگران بودند. شایعترین محل عوارض پوستی، دست (44.4%) و صورت (27.8%) بودند. استعمال سیگار، نوع الیاف در معرض تماس و قدیمی یا جدید بودن دستگاهها در نوع آلرژی و محل آن موثر بودند.نتیجه گیری: محیطهای کاری سالم تر و تهویه بهتر و نیز بکارگیری کارگرانی که سابقه بیماریهای آلرژیک و استعمال سیگار و سابقه خانوادگی ندارند، می تواند تاثیر بسزایی در کاهش شیوع آلرژی شغلی داشته باشد. Background: Occupational allergy is one of the most important issues in the field of occupational health and is one of the major problems among workers in factories with exposure to allergens. The present study was conducted to survey the frequency of different types of allergy and allergens among textile workers in Kashan City. Materials and methods: This cross sectional study was performed among 437 randomly selected workers of 7 textile factories in Kashan City during 2006. Results: Respiratory (36.3%) and skin (27.1%) allergies were the most common type of occupational allergies among workers. Smoking, type of textiles in exposure, and the state of machines ( ne or used) were associated with type and location of allergy. Conclusion: Safer occupational environments and better quality of ventilation and using workers with no history of allergic diseases and smoking may have a prompt effect in reduction of occupational allergy. Occupational allergy, Prevalence, Textile workers. آلرژی شغلی، شیوع، کارگران نساجی 219 222 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-58&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Ahmad Masoud احمد مسعود 0031947532846001929 0031947532846001929 No Hamid Shekarriz حمید شکرریز hameedshekarriz@yahoo.com 0031947532846001930 0031947532846001930 Yes

fa بررسی تاثیر تکنیک انحراف فکر بر میزان درد بیماران جراحی حاد شکمی در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1385 سابقه و هدف: تسکین درد یک نیاز اساسی و حق همه افراد است. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر تکنیک انحراف فکر بر میزان درد بیماران جراحی حاد شکمی در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر مشهد صورت گرفت.روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی است. نمونه های پژوهش را 50 نفر از بیماران بستری در بخشهای جراحی عمومی تشکیل می دهند که واجد کلیه مشخصات افراد مورد پژوهش در این مطالعه بودند که به صورت تدریجی مبتنی بر هدف انتخاب شدند. از پرسشنامه برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد.یافته ها: در این پژوهش 62% بیماران قبل از انجام تکنیک انحراف فکر دارای درد زیاد بودند و بعد از انجام تکنیک مذکور 58% از درد متوسط رنج برده اند و میانگین درد قبل از انجام روش انحراف فکر 88/7 و بعد از انجام آن 38/4 و انحراف معیار 90/0 بوده است و حداکثر تاثیر انحراف فکر بر کاهش درد بیمارانی که عمل جراحی فتق رانی مختنق داشته اند با میانگین 90/0±14/4 و حداقل تاثیر آن در بیمارانی که تحت عمل جراحی برداشتن سنگ کیسه صفرا از طریق لاپاراسکوپ قرار گرفته اند با میانگین 93/0±45/2 بود.نتیجه گیری: تکنیک انحراف فکر بر میزان درد بیماران جراحی حاد شکمی تاثیر دارد. Background: Applying pain reduction techniques is an essential right for all patients. The present study was conducted to determine the efficacy of thought aversion technique on pain severity of patients with acute abdomen. Materials and methods: For this clinical trial, 50 patients admitted to the surgical unit of hospitals affiliated to Mashad University of Medical Sciences were consecutively selected. Initial data were gathered by a questionnaire. Results: Totally, 62% of patients had experienced sever pain before our intervention, of whom, 58% described moderate pain following the thought aversion technique. The mean pain score was reduced from 7.88 to 4.38 following the intervention. Patients admitted for herniorraphy took benefit much more than the other groups (mean 4.14±0.90), however, this technique was not associated with satisfactory out come in patients underwent laparoscopic cholecystectomy. Conclusion: Thought aversion technique is associated with satisfactory results in pain reduction of patients undergoing surgery. Pain, Thought aversion, Acute abdomen, Surgery. درد، تکنیک انحراف مسیر فکر، بیماران جراحی حاد شکمی. 223 226 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-59&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Shahla Mollahosseini شهلا ملاحسینی abi-majdi@yahoo.com 0031947532846001931 0031947532846001931 Yes Faezeh Sahbaei فائزه صحبایی 0031947532846001932 0031947532846001932 No Ebrahim Ebrahimi ابراهیم ابراهیمی 0031947532846001933 0031947532846001933 No Zeynab Sadighi زینب صدیقی 0031947532846001934 0031947532846001934 No

fa گزارش یک مورد هیپرپلازی میکروگلاندولر اندوسرویکس سابقه و هدف: میکروگلاندولر هیپرپلازی اندوسرویکس، پرولیفراسیون خوش خیم غدد اندوسرویکس می باشد. فرم فلورید آن ممکن است با آدنوکارسینوما اشتباه گردد.مورد بیماری: خانم 27 ساله ای در هفته 37 بارداری با شکایت کاهش حرکت جنین و برای اولین بار در طی بارداری به پزشک مراجعه می کند. در معاینه واژینال، توده پولیپوئید بزرگ شکننده ای در دهانه رحم دیده می شود. نمونه برداری از توده جهت بررسی پاتولوژی انجام می گیرد و آدنوکارسینوما گزارش می گردد. بیمار از ادامه درمان امتناع می نماید. 40 روز بعد از زایمان بیمار مجدد به پزشک مراجعه می نماید. در معاینه سرویکس کاملا طبیعی بوده و توده ای دیده نشد. کلپوسکوپی و نمونه برداری از سرویکس از چندین محل انجام می گیرد که هیپرپلازی میکروگلاندولر اندوسرویکس گزارش می گردد. بیمار تا2 سال بعد از زایمان پیگیری شده و تاکنون مشکلی نداشته است.نتیجه گیری: با در نظر گرفتن سابقه بالینی، یافته های هیستومورفولوژیک و ایمنوهیستوشیمی این بیمار مورد میکروگلاندولر هیپرپلازی اندوسرویکس فرم Florid است که در جریان بارداری حادث شده است. Background: Endocervical microglandular hyperplasia is known as benign proliferation of endocervical glands. Florid form may be mistaken for adenocarcinoma. The patient is a 27-year old female referring when she was during her 37th week of pregnancy complaining of decreased movements of her fetus. In vaginal examination a big polypoid and fragile mass was obvious in cervix. The pathological report of the mass was adenocarcinoma. The patient refused further treatment. She safely delivered and consulted her physician 40 days after delivery. In vaginal examination, cervix was completely normal with no mass. Colposcopy and several biopsies from different points of cervix were performed and all reports were endocervical microglandular hyperplasia. She has been followed for 2 years after her delivery and fortunately she has no problem until now. Endocervix, Microglandular hyperplasia, Adenocarcinoma. هیپرپلازی میکروگلاندولر، اندوسرویکس، آدنوکارسینوم. 227 229 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-60&slc_lang=fa&sid=1 2006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/62006/09/6 1385/6/15 Minoo Saatian مینو ساعتیان msaatian@yahoo.com 0031947532846002310 0031947532846002310 Yes Fatemeh Mohammadyari فاطمه محمدیاری 0031947532846002311 0031947532846002311 No