fa jalali 1400 6 1 gregorian 2021 9 1 31 3 online 1 fulltext

fa تهیه و ارزیابی نانوذرات اکسید بیسموت توسط تخریب حرارتی چارچوب فلز-آلی چکیده سابقه و هدف: چارچوب­های فلز-آلی به دلیل حجم حفره بالا، شبکه حفره منظم، مساحت سطح بالا، حضور همزمان گروه­های آلی و معدنی پتانسیل کاربردی گسترده دارند. امروزه تهیه نانوذرات اکسید فلزی با روش تخریب حرارتی چارچوب­های فلز-آلی گسترش یافته است. هدف از این تحقیق تهیه نانوذرات اکسید بیسموت با روش تخریب حرارتی برای حذف بخش آلی از چارچوب فلز-آلی بر پایه فلز بیسموت بود. روش بررسی: نانوذرات اکسید بیسموت توسط پراش پرتو ایکس (XRD) برای تعیین ساختار بلوری، طیف­سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) برای ارزیابی گروه­های عاملی، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) برای مطالعه اندازه و شکل، طیف سنجی توزیع انرژی پرتوی ایکس (EDS) برای بررسی ترکیب شیمیایی، و طیف­سنجی بازتاب انتشاری (DRS) جهت تعیین جذب اشعه ماوراء بنفش و گاف انرژی بررسی شدند. فعالیت ضدباکتری این نانوذرات علیه باکتری گرم منفی سالمونلا تیفی موریوم و گرم مثبت استافیلوکوکوس اورئوس ارزیابی شد.  یافته ها: نانوذرات بلوری اکسید بیسموت به صورت کروی شکل و یکدست توسط روش تخریب حرارتی چارچوب فلز-آلی بر پایه فلز بیسموت تهیه شد. کاربردهای بالقوه این نانوذرات می­تواند باعث گسترش کاربردهای حوزه علوم پزشکی شود. نتیجه­ گیری: نتایج نشان می­دهد که نانوذرات اکسید بیسموت دارای سد کنندگی اشعه ماوراء بنفش و فعالیت ضدباکتری هستند و می­توانند پتانسیل خوبی برای کاربردهای مختلف به ویژه در زمینه ­های پزشکی، دارویی، غذایی، و آرایشی و بهداشتی داشته باشند. Background: Metal-organic frameworks have great application potential due to high pore volume, regular pore network, high surface area, simultaneous presence of organic and inorganic groups. Nowadays preparation of metal oxide nanoparticles is developed by thermal degradation of metal-organic frameworks. The aim of this study was to prepare bismuth oxide nanoparticles by thermal degradation method to remove organic section from metal-organic framework based on bismuth metal. Materials and methods: Bismuth oxide nanoparticles were investigated by X-ray diffraction (XRD) for determination of the crystalline structure, Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR) for investigation of functional groups, scanning electron microscopy (SEM) and transmission electron microscopy (TEM) for study of size and shape, energy dispersive X-ray spectroscopy (EDS) to confirm the chemical composition, and diffuse reflection spectroscopy (DRS) to determine ultraviolet absorption and band gap energy. The antibacterial activity of these nanoparticles was evaluated against Salmonella as Gram-negative bacteria and Staphylococcus aureus as Gram-positive bacteria. Results: Bismuth oxide nanoparticles were prepared in a spherical shape and uniformly with crystal structure by the thermal degradation method of metal-organic framework based on bismuth metal. The potential applications of these nanoparticles can expand the advancement in the field of medical science. Conclusion: The results indicate that bismuth oxide nanoparticles have UV-blocking and antibacterial activity and can have good potential for various applications especially in medical, pharmaceutical, nutritional, and cosmetic fields. Metal-organic framework, Bismuth oxide nanoparticles, Thermal degradation, Antibacterial, UV-blocking. چارچوب فلز-آلی, نانوذرات اکسید بیسموت, تخریب حرارتی, ضدباکتری, سدکنندگی اشعه ماوراء بنفش 259 265 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1174-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/1 1398/9/10 2020/04/18 1399/1/30 Negar Motakef Kazemi Assistant Professor, Department of Medical Nanotechnology, Faculty of Advanced Sciences and Technology, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran نگار معتکف کاظمی negar.motakrf@gmail.com 0031947532846009820 0031947532846009820 Yes استادیار، گروه نانوفناوری پزشکی، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

fa بررسی رفتار سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق شده از ژله وارتون بند ناف بر داربست نانوفیبر Poly (lactic Acid)Wax چکیده سابقه و هدف: سلول­های بنیادی مزانشیمی سلول­های استرومایی چندتوانی هستند که پتانسیل  تبدیل شدن به انواعی از سلول­ها را دارند. امروزه استفاده از سلول­های بنیادی مشتق شده از ژله وارتون بند ناف(WJ-MSCs) به دلیل مزیت­های فراوان  به عنوان منبعی قابل دسترس و جدید مطرح است. به علاوه، مطالعات نشان داده­اند استفاده از داربست­های مناسب می­تواند نقش مؤثری در افزایش بقا، تکثیر و تمایز سلول‌ها داشته باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی میزان بقا وچسبندگی WJ-MSCs بر داربست پلی لاکتیک اسید/ موم (PLA/Wax) بود. روش بررسی: داربست PLA/Wax با نسبت 7:3 با استفاده از روش الکتروریسی  ساخته شد و میزان چسبندگی و بقای سلول های استخراج شده بر این داربست ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی SEM و MTT بررسی شد.  یافته ­ها: نتایج حاصل از مطالعات میکروسکوپ الکترونی نشان دادند که الیاف به صورت همگن، یکنواخت، فاقد بید و از کیفیت بالایی برخوردار هستند و همچنین افزایش موم به PLA‌ باعث کاهش قابل توجهی در قطر الیاف شده است. این مطالعات تایید کرد که سلول­ها در تعداد زیاد و با گستردگی مناسبی بر داربست اتصال یافته­ اند. نتایج حاصل از MTT نشان دهنده زیست سازگاری مناسب داربست ساخته شده با سلول­ها است و افزایش معنی­داری در میزان بقاء سلول­های مزانشیمی در طی دوره مشاهده شد. نتیجه­ گیری: به طور کلی می­توان نتیجه گرفت استفاده از داربست PLA/Wax، چسبندگی، بقا و تکثیر سلول­ها را بهبود می­بخشد و این پتانسیل را دارد که در مطالعات آینده به­عنوان یک کاندید مهم در جهت افزایش بازده کشت سه بعدی سلول­ها به منظور درمان بیماری­ها در نظر گرفته شود. Background: Mesenchymal stem cells are pluripotent stromal cells which are capable of differentiating into different cell lines. Nowadays, umbilical cord Wharton’s jelly (UC-WJ) are increasingly used as sources of stem cells. Studies show that scaffolds can affect the differentiation of stem cells to different cells and cause higher cell viability and proliferation as well. The present study aimed to evaluate the adhesion and viability of WJ-MSCs to PLA/Wax scaffold. Materials and methods: PLA/Wax scaffold was prepared using electrospinning method. Adhesion and viability of MSCs on this scaffold was investigated using scanning electron microscope (SEM) and MTT assay respectively. Results: SEM results showed that the fibers were homogeneous, uniform, and free of beads with high quality property, and adding wax to PLA significantly reduced the diameter of the nanofibers. These studies confirmed that the cells were attached to the scaffold in large numbers and with appropriate size. The results of MTT show good biocompatibility of the scaffold made with the cells and a significant increase in the survival rate of mesenchymal cells was observed during the period. Conclusion: In conclusion, using PLA/Wax scaffold has promoted the attachment, survival and proliferation of the cells and has the potential to be an important candidate for developing the efficiency of 3D-cultures in order to cure diseases. Cell viability, PLA/Wax scaffold, Umbilical cord Wharton’s jelly, Adhesion, Mesenchymal stem cells. بقای سلولی, داربست PLA/Wax, ژله وارتون بند ناف, چسبندگی, سلول‌های بنیادی مزانشیمی 266 275 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-323-7&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/31 1399/8/10 2020/04/182021/04/28 1400/2/8 Tina Shafaf PhD Candidate, Department of Biology, Faculty of Science, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran تینا شفاف 0031947532846009638 0031947532846009638 No دانشجوی دکتری، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Elham Hoveizi Associate Professor, Department of Biology, Faculty of Science, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran الهام حویزی e.hoveizi@yahoo.com 0031947532846009639 0031947532846009639 Yes دانشیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Sayed Reza Kazeminejad Associate Professor, Department of Biology, Faculty of Science, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran سیدرضا کاظمی نژاد 0031947532846009640 0031947532846009640 No دانشیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

fa بررسی اثرات ضد باکتریایی نانوسیال حاوی نانولوله های کربنی و ارزیابی کارایی آن بر کاهش مقاومت آنتی بیوتیکی باکتری سودوموناس آئروژینوزا چکیده سابقه و هدف: سودوموناس آئروژینوزا نوعی باکتری گرم منفی فرصت طلب و عامل عفونت­های دستگاه ادراری، دستگاه تنفسی، التهاب پوست، عفونت­های بافت نرم و انواع عفونت­های سیستمیک است. افزایش مقاومت به آنتی بیوتیک در سودوموناس آئروژینوزا منجر به معرفی آن به عنوان یکی از مهم­ترین عفونتهای بیمارستانی شده است. اخیراً نشان داده شده است که نانولوله های حاوی کربن از عوامل ضد باکتریایی مهم و کارآمد هستند. روش بررسی: نانولوله های کربنی به صورت  نانوسیال عامل دار با کربوکسیل تهیه و سپس بر روی سودوموناس آئروژینوزا به منظور کاهش مقاومت آنتی بیوتیکی مورد ارزیابی قرار گرفت.  یافته ها: در این مطالعه مشاهده شد که نانولوله­های کربنی چند جداره اثرات ضد میکروبی بر سودوموناس آئروژینوزا دارند. همچنین مقاومت باکتری در برابر آنتی بیوتیک مروپنم در حضور نانوسیال حاوی نانولوله های کربنی عاملدار شده به طور قابل توجهی کاهش می­یابد. بدین ترتیب که در حالت اثردهی نانوسیال عاملدار حاوی نانولوله­های کربنی با آنتی بیوتیک مروپنم کاهش رشد به صورت قابل توجهی مشاهده شد. نتیجه ­گیری: درپژوهش حاضر با استفاده از نانوسیال عامل­دار حاوی نانولوله­های کربنی و همچنین بالا بردن میزان پایداری آن، مقاومت آنتی بیوتیکی سودوموناس آئروژینوزا به شکل چشم گیری در رقت­های پایین­تری نسبت به آنتی بیوتیک به تنهایی کاهش یافت. با این حال ، برای به دست آوردن نتایج دقیق­تر، تحقیقات تخصصی سلولی و مولکولی بیشتری مورد نیاز است. Background: Pseudomonas aeruginosa is an opportunistic gram-negative bacterium that causes infections of the urinary tract, respiratory tract, skin inflammation, soft tissue infections, and a variety of systemic infections. Increased antibiotic resistance in Pseudomonas aeruginosa has led to its introduction as one of the most important nosocomial infections. Recently, carbon nanotubes are important and effective antibacterial agents.   Materials and methods: Carbon nanotubes were prepared as carboxyl-functionalized nanofluids and then were evaluated on Pseudomonas aeruginosa to reduce antibiotic resistance. Results: It was observed that multi-walled carbon nanotubes had antimicrobial effects on Pseudomonas aeruginosa. Bacterial resistance to the antibiotic meropenem was also significantly reduced in the presence of nanofluids containing functionalized carbon nanotubes. Thus, by co-administration of functionalized carbon nanotubes and meropenem, in the nanofluid condition, a significant reduction in growth was observed. Conclusion: In the present study, using nanofluids containing functionalized carbon nanotubes and also increasing its stability, the antibiotic resistance of Pseudomonas aeruginosa was significantly reduced in lower dilutions than antibiotics alone. However, more specialized cellular and molecular research are needed to obtain more accurate results. Pseudomonas aeruginosa, Multi-walled carbon nanotubes, Nanofluid, antibiotic resistance. سودوموناس آئروژینوزا, نانولوله‌های کربنی چند جداره, نانوسیال, مقاومت آنتی‌بیوتیکی 276 283 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1335-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/27 1399/10/7 2020/04/182021/04/282021/04/20 1400/1/31 Vahid Amiri Department of Mycobacteriology and Pulmonary Research, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran وحید امیری drvahidamiri73@yahoo.com 0031947532846009641 0031947532846009641 No بخش سل و تحقیقات ریوی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران Mojgan Sheikhpour Department of Mycobacteriology and Pulmonary Research, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran . مژگان شیخ پور m_sheikhpour@pasteur.ac.ir 0031947532846009642 0031947532846009642 Yes بخش سل و تحقیقات ریوی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران 2 مرکز تحقیقات میکروبیولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران Fahimeh Shooraj Department of Mycobacteriology and Pulmonary Research, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran فهیمه شورج fahimeh51@yahoo.com 0031947532846009643 0031947532846009643 No بخش سل و تحقیقات ریوی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران Masoume Parzadeh Department of Microbiology, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran معصومه پرزده parzadeh@gmail.com 0031947532846009644 0031947532846009644 No بخش میکروبیولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران Morteza Masoumi Department of Mycobacteriology and Pulmonary Research, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran مرتضی معصومی 0031947532846009645 0031947532846009645 No بخش سل و تحقیقات ریوی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران

fa تهیه و ارزیابی برون تن نانوذرات جامد لیپیدی حاوی داروی گلاتیرامر با رهایش کنترل شده سابقه و هدف: بیماری ام اس که با تخریب میلین سلول­های عصبی همراه است برای مبتلایان مشکلات فراوان حسی حرکتی ایجاد می­کند و زندگی­شان را مختل می­کند. یکی از داروهای درمان این بیماری گلاتیرامر می باشد که به عنوان یک پپتید در دوز 20 میلی گرم به شکل روزانه تزریق می­شود که تحمل تزریق هر روزه آن برای دوره طولانی طاقت فرسا است. از سویی عوارض محل تزریق نیز برای بیمار آزار رسان است. در این پروژه سعی شد با استفاده از فناوری نانو، امکان آهسته رهش نمودن دارو ایجاد شود تا علاوه بر اطمینان از کاهش تغییرات سطح خونی دارو، فاصله تزریق­ها وبه تبع آن تحمل بیمار افزایش یابد. روش بررسی: در این پروژه نانوذرات جامد لیپیدی (SLNs: Solid Lipid Nanoparticles ) از داروی گلاتیرامر بر روی حامل­های کلسترولی با روش هموژنیزاسیون با دور بالا تهیه شد. سایز و پتانسیل زتای ذرات مورد بررسی قرار گرفت، مورفولوژی ذرات با کمک SEM  (Scanning Electron Microscopy ) بررسی شد و در نهایت میزان بارگیری و الگوی رهایش دارو مطالعه شد. جهت افزایش پایداری نانو ذرات تهیه شده، انجماد سرمایی به کمک مانیتول به عنوان محافظ سرمایی یا Cryoprotectant در برنامه تحقیق قرار گرفت.    یافته ها:  نتایج نشان دادند ذرات تهیه شده با داشتن سایز کمتر از 300 نانومتر و شاخص پراکندگی (PDI: Polydispersity Index ) کمتر از 5/0، میزان بارگیری دارو بیش از 74 % و رهش بیش از 6 روزه می­توانند کاندید مناسبی برای جایگزینی درمان فعلی با این سیستم دارورسانی باشند. نتیجه­ گیری: به نظر می رسد دارورسانی گلاتیرامر به کمک فناوری نانو می­تواند راهکار جدیدی برای حل مشکلات موجود در کنترل ام اس با این دارو در آینده فراهم سازد. Background: Multiple sclerosis (MS), which is associated with the destruction of the myelin of the nerve cells, causes many motor-sensory problems and disrupts their quality of life. One of the remedies for this disease is glatiramer, which is injected daily as a peptide at a dose of 20 mg, tolerating of it for a long period of time is too difficult due to irritation of injection site. In this study with using nanotechnology tried to control the release rate of the drug to increase the interval of injections and consequently, patient’s tolerance. Materials and methods: Glatiramer solid lipid nanoparticles (SLNs) were prepared using cholesterol as carrier by high shear homogenization technique. The particle size and zeta potential were investigated. The particle morphology was evaluated by SEM (Scanning Electron Microscopy) and finally the drug loading efficacy and drug release pattern were studied. To enhance the stability of the prepared nanoparticles, lyophilization was carried out by mannitol as cryoprotectant agent. Results: The results showed that particles prepared with a size less than 300 nm and PDI: Polydispersity Index of less than 0.5, drug loading rate of over 74% and release over 6 days could be a good candidate for replacement of current treatment with this drug. Conclusion: It seems that drug delivery of glatiramer with nanotechnology could provide a new solution for the problem of controlling MS with this drug in the future with more patient compliance. Multiple sclerosis, Nanotechnology, Glatiramer, Sustained release, Side Effects. نانو فناوری, گلاتیرامر, آهسته رهش, ام اس, عوارض جانبی. 284 289 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1072-2&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/22 1398/11/2 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/1 1399/3/12 Fatemeh Ghashghaee Department of Medical Chemistry, Faculty of Chemistry, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran فاطمه قشقائی ghashghaee.chemist@gmail.com 0031947532846009675 0031947532846009675 No گروه شیمی دارویی، دانشکده شیمی، واحد علوم دارویی،علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران Solmaz Ghaffari 2Department of Pharmaceutics, Faculty of Pharmacy, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran 3 Dental Material Research Center, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran سولماز غفاری soligh@yahoo.com 0031947532846009676 0031947532846009676 Yes گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی، واحد علوم دارویی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران- مرکز تحقیقات مواد دندانی، دانشکده دندانپزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران

fa تهیه قرص‌های آهسته رهش کاربامازپین 200 میلی گرم با استفاده از HPMC 4000cps و بررسی خواص فیزیکوشیمیایی آن در شرایط برون تن سابقه و هدف: امروزه سامانه­های دارویی آهسته رهش از جمله موضوعات با اهمیت در حوزه داروسازی و بیوتکنولوژی به شمار می­آیند، زیرا در این سیستم­ها می­توان میزان مصرفی دارو را به میزان قابل توجهی کاهش داد و در نتیجه عوارض جانبی آنها و مسمومیت ناشی از مصارف طولانی مدت به واسطه تجمع دارو در بدن را کاهش داد و باعث افزایش پذیرش بیمار شد. هدف از انجام این طرح تحقیقاتی تهیه قرص­های آهسته رهش کاربامازپین 200میلی گرم با استفاده از پایه آب­دوست هیدروکسی پروپیل متیل سلولز (HPMC)4000Cps بود. روش بررسی: قرص­ها با استفاده از روش گرانولاسیون مرطوب تهیه شدند. با اضافه کردن پرکننده­های مختلف مانند لاکتوز، آویسل و منیزیم استئارات، جریان پذیری و پرس پذیری گرانول­ها افزایش یافت و از پلی وینیل پیرولیدون برای افزایش چسبندگی بین ذرات گرانول استفاده شد. همچنین مطالعات بررسی سختی، فرسایش، مقدار ماده موثره موجود درقرص­ها، میزان آزادسازی دارو در محیط خارج  بدن بر روی فرمولاسیون بهینه انجام پذیرفت. تاثیر پایه آب­دوست و میزان آن بر آزادسازی دارو با روش فاکتوریال دیزاین مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: طبق نتایج مطالعات آزادسازی دارو،  فرمولاسیون abc (PMC:%20, PVP:% 5, Mg-St:%5) به عنوان بهترین فرمول برای تهیه قرص­های آهسته رهش کاربامازپین تعیین شد. این فرمول دارای الگوی آزادسازی مطابق محدوده اعلام شده توسط فارماکوپه آمریکا است. نتیجه ­گیری: به نظر می­رسد که فرمولاسیون abc با در نظر گرفتن امکانات موجود می­تواند انتخاب مناسبی برای جایگزینی با کاربامازپین سریع-رهش به علت داشتن مزایایی نظیر عوارض کمتر و اثرات بهتر محسوب شود. Background: Today, extended-release drug systems are among the most important issues in the field of pharmacy and biotechnology because in these systems, drug consumption can be significantly reduced, and as a result, their side effects and poisoning. It reduces the accumulation of drugs in the body and thus increases the patient's acceptance. The aim of this study was to prepare and in-vitro evaluation of extended-release tablets containing carbamazepine 200 mg using hydrophilic base of hydroxy propyl methylcellulose (HPMC) 4000Cp. Materials and methods: The tablets were produced by using wet granulation. By adding various fillers such as lactose, avisel and magnesium stearate, the flowability and press ability of the granules were increased and polyvinyl pyrrolidone was used to increase the adhesion between the granule particles. Also, studies on the hardness, erosion, the amount of active ingredient in the tablets, and the amount of in-vitro drug release were performed on the optimal formulation. The effect of hydrophilic base and its amount on drug release was investigated by factorial design method. Results: According to the results of drug release studies, abc formulation (PMC: 20%, PVP: 5%, Mg-St: 5%) was selected as the best formulation for the preparation of extended-release carbamazepine tablets. This formula has a release pattern according to the range announced by the American Pharmacopoeia. Conclusion: It seems that the abc formulation, considering the available possibilities, can be a good choice for replacement with fast-release carbamazepine due to its advantages such as less side effects and better effects. It seems that the abc formulation, considering the available possibilities, can be a suitable option for replacement with fast-release carbamazepine due to its advantages such as less side effects and better effects. Extended release, Carbamazepine, HPMC 4000cps, in-vitro studies. قرص آهسته رهش, کاربامازپین, هیدروکسی پروپیل متیل سلولز, شرایط برون تن. 290 298 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1317-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/222020/11/7 1399/8/17 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/27 1399/12/9 Zahra Saeedinia MSc of Pharmaceutical Chemistry, Faculty of Medicinal Chemistry, Tehran Medical Sciences,Islamic Azad University, Tehran, Iran زهرا سعیدی نیا zahra.saeedinia@yahoo.com 0031947532846009648 0031947532846009648 No دانش آموخته کارشناسی ارشد شیمی دارویی، دانشکده شیمی دارویی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی ، تهران ، ایران Mohammad Reza Awadi Research Director at Hakim Pharmaceutical Company, Tehran, Iran محمدرضا عوادی rawwadi@yahoo.com 0031947532846009649 0031947532846009649 No مدیر تحقیقات داروسازی حکیم، تهران، ایران Ramin Asgharian Assistant Professor, Industrial Pharmacy, Faculty of Pharmacy, Tehran Medical Sciences,Islamic Azad University, Tehran, Iran رامین اصغریان ramin3205@gmail.com 0031947532846009650 0031947532846009650 Yes استادیار، داروسازی صنعتی، دانشکده داروسازی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی ، تهران ، ایران

fa تاثیرتمرین تناوبی شدید و مصرف آلوئه ورا بر مقادیر آدیپونکتین و عملکرد سلول های بتا در موش های نر دیابتی سابقه و هدف: تمرین ورزشی و استفاده از گیاهان دارویی ابزار کمکی در پیشگیری و درمان دیابت است. هدف از مطالعه حاضر  بررسی  تاثیر  هشت هفته تمرین تناوبی خیلی شدید و مصرف آلوئه ورا بر مقادیر آدیپونکتین و عملکرد سلول های بتا در موش های نر دیابتی بود.   روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 32 سر موش صحرایی نژاد ویستار (دامنه وزن 260-240 گرم و سن 12 هفته­ای) دیابتی شده با استرپتوزتوسین به طور تصادفی به چهار گروه (کنترل، تمرین، مکمل، تمرین + مکمل) تقسیم شدند. گروه­های تمرین به مدت 8 هفته و هر هفته 5 جلسه و هر جلسه 2 تا 6 دقیقه  تحت تاثیر تمرین تناوبی شدید با شدت 90 درصد VO2max قرار گرفتند. گروه­های دریافت کننده مکمل روزانه 300 میلی گرم آلوئه ورا به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به مدت 8 هفته و پنج بار در هفته دریافت کردند. داده­ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس یک راهه ارزیابی شد.    یافته ­ها: هشت هفته تمرین تناوبی شدید همراه با مکمل آلوئه ورا منجر به افزایش معنی­دار آدیپونکتین و انسولین در موش های نر دیابتی شد (۵/۰>P). ولی در مقادیر گلوکز و عملکرد سلول­های بتا تفاوت معنی­داری مشاهده نشد (05/0<P). نتیجه ­گیری: بر اساس یافته­های تحقیق حاضر به نظر می­رسد تمرین تناوبی شدید همراه با مکمل آلوئه ورا می­تواند به افزایش آدیپونکتین و انسولین منجر شود و در نتیجه به بهبود وکنترل دیابت کمک کند. Background: Exercise training and the use of medicinal plants are helpful in the prevention and treatment of diabetes. The purpose of this study was to evaluate effect of eight-week high-intensity interval training and Aloe vera consumption on serum adiponectin and beta cells function in diabetic male rats. Materials and methods: In this experimental study, 32 diabetic Wistar rats with STZ (weight of 240-260 grams and an average age of 12 weeks) were randomly divided into four groups, including the “control group”, the “training group”, the “supplement group” and the “training + supplement group”. Training group was exposed to high-intensity interval training with %90 VO2max intensity for 8 weeks and 5 sessions per week for 2 to 6 minutes per session. Supplement group received 300 mg of Aloe vera daily for 8 weeks, five times a week. Data were analyzed using one-way ANOVA. Results: Eight weeks of high intensity interval training with Aloe vera supplementation resulted in a significant increase in adiponectin and insulin in diabetic male rats (P<0.05). But there was no significant difference in glucose and beta cell function (P>0.05). Conclusion: According to the findings of the present research, it seems that high intensity interval training along with Aloe vera supplementation may help to increase adiponectin and insulin and also improve diabetes control. Adiponectin, Aloe vera, Diabetes, Interval training, Beta cells function. آدیپونکتین, آلوئه ورا, تمرین تناوبی, دیابت, عملکرد سلول های بتا 299 306 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1276-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/222020/11/72020/09/28 1399/7/7 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/272021/02/20 1399/12/2 Mahtab Sabzparvar MSc of Exercise Physiology, Department of Physical Education & Sport Sciences, East Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran مهتاب سبزه پرور Mahtab-spr@yahoo.com 0031947532846009821 0031947532846009821 No کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Shahin Riyahi Malayeri Assistant Professor of Exercise Physiology, Department of physical education & sport sciences, East Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. شاهین ریاحی ملایری shahinriyahi@yahoo.com 0031947532846009822 0031947532846009822 Yes استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Behzad Divkan Assistant Professor of Sport Management, Department of physical education & sport sciences, East Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran بهزاد دیوکان 0031947532846009823 0031947532846009823 No استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

fa اثر فرولیک اسید بر یادگیری حرکتی- شناختی در مدل بیش فعالی ناشی از تری‌متیل‌تین چکیده سابقه و هدف: تری­متیل­تین (Trimethyltin; TMT) اورگانوتینی است که تجویز پریناتال آن سبب تخریب انتخابی قشر مغز، هیپوکامپ و بروز بیش فعالی می­شود. هدف این پژوهـــــش، ارزیابی اثر فرولیک اسید بر بهبود اختلال در یادگیری حرکتی - شناختی در موش‌های صحرایی متعاقب‌ مسمومیت پریناتال با TMT بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 30 سر موش صحرایی باردار نژاد ویستار به صورت تصادفی در 5 گروه تقسیم شدند: گروه‌های کنترل، دریافت کننده نرمال سالین (TMT+Saline) و  دریافت کننده فرولیک اسید (TMT+FER25، TMT+FER50 و TMT+FER100). TMT به صورت درون صفاقی (9 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن) به موشهای صحرایی باردار در روز 14 بارداری تزریق شد. فرولیک اسید در دوزهای 25، 50 و 100 میلی­گرم از روز 12 تا 18 بارداری تجویز شد. آزمون­ محفظه باز برای ارزیابی حرکات لوکوموتور و رفتار اضطرابی، آزمون راه رفتن شعاعی و شبکه­ای جهت سنجش یادگیری حرکتی و آزمون ماز Y  برای ارزیابی حافظه کاری در نوزادان انجام شد. داده­ها با آزمون ANOVA و تعقیبی توکی تحلیل شدند.  یافته ها: افزایش رفتارهای شبه اضطرابی، کاهش یادگیری حرکتی و حافظه کاری در گروه TMT+Saline نسبت به گروه کنترل دیده شد. هرچند، تجویز فرولیک اسید سبب بهبود قابل توجهی در تناوب صحیح حرکتی، یادگیری حرکتی و کاهش اضطراب شد (05/0>p). نتیجه ­گیری: مسمومیت پریناتال باTMT ، سبب اختلال در یادگیری و توجه در موش‌های صحرایی می‌شود و فرولیک اسید احتمالاً نواقص شناختی-رفتاری ناشی از آن را کاهش می­دهد. Background: Trimethyltin (TMT) is an organotin with selectively damage in the cerebral cortex and hippocampus which leads hyperactivity in prenatal exposure. The aim of this study was the evaluation of Ferulic acid (FER) effect on amelioration of motor and cognitive deficits in prenatal TMT-intoxication rat model. Materials and methods: In this experimental study, 30 Wistar pregnant rats were randomly divided into 5 groups, including control group, TMT+Saline group and TMT+FER25, TMT+FER50 and TMT+FER100 groups. TMT (9 mg/kg) were intraperitoneally injected to the pregnant rats on embryonic day (ED) 14. Ferulic acid groups were treated by 25, 50 and 100 mg/kg doses of Ferulic acid during ED12 to ED18. Open field test for evaluation of anxiety and locomotor activity, beam walking and grid walking test for assessment of motor learning and Y-maze for evaluation of working memory were used on postnatal day (PND) 30. The data were analyzed by ANOVA and Tukey post hoc. Results: Increased rates of anxiety- like behaviors, decrease of motor learning and working memory were shown in TMT+Saline group compared to the control. Although, Ferulic acid treated groups were shown a significant amelioration in correct alteration behavior and motor learning with reduction of anxiety- like behaviors (p˂0.05). Conclusion: TMT prenatal exposure impairs learning and attention in rats and Ferulic acid may reduce cognitive-behavioral deficits. Attention deficit disorder with hyperactivity, Trimethyltin, Ferulic acid, Motor learning, Rat. اختلال نقص توجه با بیش فعالی, تری‌متیل‌تین, فرولیک اسید, یادگیری حرکتی, موش صحرایی 307 318 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-727-6&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/222020/11/72020/09/282021/02/16 1399/11/28 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/272021/02/202021/04/20 1400/1/31 Habiboolah Khodabandeh PhD Candidate in Cell and Developmental Biology, Department of Biology, College of Sciences, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran حبیب الله خدابنده Habib.kh136327@gmail.com 0031947532846009824 0031947532846009824 No دانشجوی دکتری زیست شناسی سلولی- تکوینی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران Mohammad Amin Edalatmanesh Associate Professor of Physiology, Department of Biology, College of Sciences, Shiraz Branch, Islamic Azad University, Shiraz, Iran محمد امین عدالت منش amin.edalatmanesh@gmail.com 0031947532846009825 0031947532846009825 Yes دانشیار فیزیولوژی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز

fa تعدیل قند خون و پروفایل‌های چربی توسط مشتقات باز شیف E))-3-(H1-ایمیدازول-4-ایل)-2-((2-اکسیندولین-3-ایلیدین) آمینو)پروپانوییک اسید در رت‌های دیابتی شده نوع دو با استرپتوزوتوسین سابقه و هدف: دیابت نوعی بیماری متابولیکی است که در سوخت و ساز قندها و چربی­های بدن اختلال ایجاد می­کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر مشتقات باز شیف ایساتین بر میزان گلوکز و چربی خون در رت­های دیابتی شده نوع دو با استرپتوزوتوسین بود.   روش بررسی: داروها (انسولین، گلی بن کلامید، باز شیف I و باز شیف II) به صورت داخل صفاقی، به مدت 14 روز تزریق شد. پس از 14 روز، از همه گروه­ها نمونه خونی تهیه و میزان گلوکز و پروفایهای چربی خون اندازه گیری ­شد.  یافته­ها: تزریق استرپتوزتوسین باعث افزایش معنی­دار قند، تری گلیسرید، کلسترول و LDL  خون، اما کاهش معنی­دار HDL خون نسبت به گروه کنترل شد. همچنین، تزریق انسولین، گلی بن کلامید، باز شیف I و دوزهای مختلف باز شیف II  (به مدت 14 روز) در گروه دیابتی باعث کاهش معنی­دار قند، تری گلیسرید، کلسترول و LDL  خون، ولی افزایش معنی­دار HDL خون نسبت به گروه شاهد دیابتی شد. تزریق کمترین دوز باز شیف II (mg/kg 25) به همراه گلی بن کلامید (mg/kg 5) باعث کاهش معنی­دار قند خون نسبت به گروه کنترل یا گلی بن کلامید شد، اما اثر معنی­داری در سطح تری­گلیسرید، کلسترول، HDL و LDL  خون نسبت به گروه کنترل، انسولین یا گلی بن کلامید مشاهده نشد. نتیجه­گیری: این نتایج نشان می­دهد که مشتقات بازشیف E))-3-(H1-ایمیدازول-4-ایل)-2-((2-اکسیندولین-3-ایلیدین) آمینو)پروپانوییک اسید  ممکن است در درمان دیابت موثر باشد. تأثیر باز شیف I  و باز شیف II  احتمالاً به دلیل وجود حلقه ایساتین و یا ایمیدازول و خواص آنتی اکسیدانی آنها است. Background: Diabetes is a metabolic disease that disrupts metabolism of sugars and fats in the body. The aim of present study was to investigate the effect of isatin-schiff base derivatives on blood glucose and lipid levels in streptozotocin-induced type II diabetic rats. Materials and methods: Drugs (insulin, glibenclamide, Schiff base I and Schiff base II) were injected intraperitoneally for 14 days. After 14 days, blood samples were taken from all groups and blood glucose and lipid profiles were measured. Results: Streptozotocin injection significantly increased blood sugar, triglyceride, cholesterol and LDL, but significantly decreased blood HDL compared to the control group. Also, injection of insulin, glibenclamide, Schiff base I and different doses of Schiff base II (for 14 days) in the diabetic group significantly reduced blood sugar, triglycerides, cholesterol and LDL, but significantly increased blood HDL compared to the sham diabetic group. Injection of the lowest dose of Schiff base II (25 mg/kg) with glibenclamide (5 mg/kg) significantly reduced blood sugar compared to the control or glibenclamide group, but had no significant effect on triglyceride, cholesterol, HDL and LDL compared to the control, insulin or glibenclamide groups. Conclusion: These results indicate that the derivatives of E)) - 3- (H1-imidazole-4-yl) -2 - ((2-oxindolin-3-ylidine) amino) propanoic acid may be effective in the treatment of diabetes. The effect of Schiff base I and Schiff base II are probably due to the presence of isatin or imidazole ring and their antioxidant properties. Isatin-schiff base derivatives, Glucose, Fat, Rat, Diabetes مشتقات بازشیف ایساتین, گلوکز, چربی, موش صحرایی, دیابت 319 327 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1281-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/222020/11/72020/09/282021/02/162020/12/7 1399/9/17 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/272021/02/202021/04/202021/02/27 1399/12/9 Mohaddese Goleij Pharmacy Student, Faculty of Pharmacy, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran محدثه گلیج mohaddese.goleij@gmail.com 0031947532846009656 0031947532846009656 No دانشجوی داروسازی، دانشکده داروسازی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Fatemeh Khakpai Cognitive and Neuroscience Research Center (CNRC), Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran فاطمه خاکپای khakpai@gmail.com 0031947532846009657 0031947532846009657 No مرکز تحقیقات علوم اعصاب و شناخت، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Maryam Montazeri Department of Biotechnology, Faculty of Advanced Science and Technology, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran مریم منتظری maryam104@yahoo.com 0031947532846009658 0031947532846009658 No گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای نوین، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Leila Youseftabar-Miri Department of Organic Chemistry, Faculty of Pharmaceutical Chemistry, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran لیلا یوسف تبار میری l.youseftabar@iautmu.ac.ir 0031947532846009659 0031947532846009659 Yes گروه شیمی آلی، دانشکده شیمی دارویی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

fa بررسی فراوانی ژنوتایپ سویه‌های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس جدا شده از بیماران مسلول مراجعه کننده به انستیتو پاستور ایران سابقه و هدف: بیماری سل به عنوان تهدیدی برای سلامت بهداشت جهانی مطرح است. بررسی اپیدمیولوژی بیماری سل می‌تواند در شناسایی منبع عفونت، سویه­های غالب در حال گردش و دستیابی به مسیرهای انتقال در دنیا، نقش موثری داشته باشد. هدف از این مطالعه، تعیین ژنوتایپ سویه های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس بیماران مراجعه کننده به انستیتو پاستور ایران در سال­های 1397-1396 بود. روش بررسی: در این مطالعه، 50 سویه تایید شده از نظر عفونت مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مورد بررسی قرار گرفتند. سویه های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس بعد از شناسایی و تعیین الگوی حساسیت دارویی با روش MIRU-VNTR (Mycobacterial Interspersed Repetitive Unit Variable Number Tandem Repeat)، تعیین ژنوتایپ شدند.  یافته ها: ژنوتایپ­های شناسایی شده CAS/Delhi (42%)، Haarlem (%24)، NEW-1 (%10)، LAM (%8)، Beijing  (%8)،Cameroon  (%4)، EAI (%2) و S (%2) تعیین شدند و سه کلونال کمپلکس و 44 سویه singleton شناسایی شدند. در سویه های مقاوم،ژنوتایپ Beijing، ژنوتایپ غالب بود. هم چنین لوکوس های QUB26 و QUB4156 دارای بالاترین قدرت افتراق و تنوع آللی بودند. نتیجه ­گیری: ژنوتایپ CAS/Delhi وBeijing  به ترتیب به عنوان ژنوتایپ­های غالب در سویه­های حساس به دارو و MDR معرفی شدند. Background: Tuberculosis is a threat to public health. The epidemiology of tuberculosis can be effective in identifying the source of infection, the dominant circulating strains and achieving transmission pathways in the world. The aim of this study was to determine the genotype of Mycobacterium tuberculosis (M. tb) strains in patients referred to Pasteur Institute of Iran between 2018 and 2019. Materials and methods: In this study, 50 confirmed M. tb strains were evaluated. After M. tb strains identification and determining the drug susceptibility test, all strains were genotyped by MIRU-VNTR (Mycobacterial Interspersed Repetitive Unit Variable Number Tandem Repeat) method. Results: The most frequent genotype in all strains was CAS/Delhi (42%), followed by Haarlem (24%), NEW-1 (10%), LAM (8%), Beijing (8%), Cameroon (4%), EAI (% 2) and S (2%). Three clonal complexes and 44 singleton isolates were identified. Beijing genotype was the common genotype in MDR-TB strains. Also, QUB26 and QUB4156 loci had shown the highest of discriminative and allelic diversity. Conclusion: CAS/Delhi and Beijing genotypes were introduced as the dominant genotypes in drug sensitive and MDR strains, respectively. Mycobacterium tuberculosis, MIRU-VNTR, Genotype. مایکوباکتریوم توبرکلوزیس, MIRU-VNTR, ژنوتایپ. 328 337 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-478-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/222020/11/72020/09/282021/02/162020/12/72020/12/27 1399/10/7 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/272021/02/202021/04/202021/02/272021/04/20 1400/1/31 Nayereh Ebrahimzadeh Department of Biology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran نیره ابراهیم زاده nebrahimzadeh50@gmail.com 0031947532846009660 0031947532846009660 No گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Shiva Irani Department of Biochemistry, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran شیوا ایرانی s.irani@srbiau.ac.ir 0031947532846009661 0031947532846009661 No گروه بیوشیمی، انستیتوپاستور ایران، تهران، ایران Shohreh Khatami Department of Mycobacteriology and Pulmonary Research, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran شهره خاتمی sh-khatami@pasteur.ac.ir 0031947532846009662 0031947532846009662 No بخش سل و تحقیقات ریوی، انستیتوپاستور ایران، تهران، ایران Seyed Davar Siadat Department of Mycobacteriology and Pulmonary Research, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran -Microbiology Research Center (MRC), Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran سید داور سیادت d.siadat@gmail.com 0031947532846009663 0031947532846009663 Yes بخش سل و تحقیقات ریوی، انستیتوپاستور ایران، تهران، ایران - مرکز تحقیقات میکروب شناسی، انستیتوپاستور ایران، تهران، ایران

fa مقایسه توانایی ادراک بینایی-فضایی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) و افراد بهنجار در شهر تبریز سابقه و هدف: نقص شناختی در بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) به صورت مکرر و ناتوان کننده است. تغییر در سرعت پردازش اطلاعات مهم­ترین عارضه شناختی در این بیماری است. هدف از این مطالعه، مقایسه توانایی ادراک بینایی – فضایی در بیماران و افراد سالم بود.   روش بررسی: این مطالعه به صورت مطالعه مقطعی، به روش توصیفی-مقایسه­ای بر روی دو گروه مبتلا و بهنجار (گروه شاهد)، در شهر تبریز و در بازه زمانی اردیبهشت تا دی ماه سال 97 انجـام شـد. بعد از شرکت 280 نمونه در مطالعه و غربالگری آنها، در انتها 246 مورد از نمونه­های سالم در مطالعه ماندند. از این تعداد 123 نفر در گروه نمونه­های بیمار و 123 نفر در گروه نمونه­های سالم جای گرفتند. ارزیابی جهت یابی خط (JLO) بر روی نمونه­ها انجام گرفت. داده­های حاصل با دیگر پارامترهای جمعیتی و تفاوت گروه بهنجار و بیمار مقایسه شد.  یافته ها: میانگین سن نمونه­ های مورد مطالعه به ترتیب برای نمونه­های سالم و مبتلا به صورت 45/0±31/24 و 26/0±67/23 سال بود، که تفاوت آشکاری میان آنها مشاهده نشد. 56/73 درصد از نمونه ­های مبتلا و 96/79 درصد از افراد سالم متاهل بودند. نسبت جنسیت نمونه­های سالم تقریبا برابر بود (47/49% مذکر و 53/51% مونث) و در نمونه­های بیمار جنسیت مونث دارای فراوانی بیشتری بود (74/56% مونث و 26/43% مذکر). توانایی ادراک بینایی-فضایی در بیماران مبتلا به ام­اس ضعیف­تر از گروه بهنجار بود. نتیجه­گیری: بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس از عملکرد شناختی ضعیف­تری نسبت به افراد بهنجار برخوردار هستند؛ در نتیجه توانبخشی این دسته از بیماران با استفاده از آموزش و دیگر اقدامات لازم می­تواند به درک بینایی-فضایی بهتر آنها منجر شود. Background: Cognitive deficits in multiple sclerosis (MS) are frequent and debilitating. Changes in information processing speed are the most important cognitive complication in this disease. The purpose of this study was to compare visual-spatial perception ability in patients and healthy individuals. Materials and methods: This cross-sectional study was performed in Tabriz City from April to December 2018 in a descriptive-comparative method. After screening of 280 samples included in the study, 246 healthy samples remained at the end of the study. Of these, 123 were in the patient group and 123 in the healthy group. Linear orientation evaluation (JLO) was performed on the samples. Data were analyzed and normal and patient group differences were compared. Results: Mean age of studied samples were 0.45 ± 24.31 and 0.26 ± 23.67 for healthy and affected samples, respectively (P>0.05). 73.56% of affected patients and 79.96% of healthy subjects were married. The sex ratio of healthy samples was approximately equal (49.47% male and 51.53% female), while in the patient samples female sex was more frequent (56.74% female and 43.26% male). Visual-spatial perception ability was weaker in Patients with multiple sclerosis than healthy subjects. Conclusion: Patients with multiple sclerosis have a poorer cognitive function than normal individuals; thus rehabilitation of these patients through better education and other measures can lead to better visual-spatial understanding. Cognitive function, Multiple sclerosis, Spatial vision perception, Line orientation assessment, Z score. عملکرد شناختی, مولتیپل اسکلروزیس, ادراک بینایی- فضایی, ارزیابی جهت‌گیری خط, نمره‌ی z 338 345 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1127-13&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/222020/11/72020/09/282021/02/162020/12/72020/12/272021/01/25 1399/11/6 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/272021/02/202021/04/202021/02/272021/04/202021/04/12 1400/1/23 Hamid Zaferani Arani Medical Student, Young Researchers and Elite Club, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran حمید زعفرانی آرانی hamid_zaferani73@yahoo.com 0031947532846009677 0031947532846009677 No دانشجوی پزشکی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی ، تهران، ایران Khalil Alimohammadzadeh Associate Professor, Department of Health Services Management, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran - Health Economics Policy Research Center, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran خلیل علی محمدزاده 0031947532846009678 0031947532846009678 No دانشیار گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران - مرکز تحقیقات سیاستگذاری اقتصاد سلامت، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی ، تهران، ایران Negin Abbasi Garravand MA Student of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran نگین عباسی گراوند n1361abbasi@gmail.com 0031947532846009679 0031947532846009679 No دانشجو کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Zahra Abbasy 5Faculty of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran زهرا عباسی 0031947532846009680 0031947532846009680 Yes دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران

fa تاثیر آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شادکامی پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه کودکان: یک مطالعه نیمه تجربی سابقه و هدف: شادکامی با دقت و رضایت شغلی پرستاران مرتبط است و بر کیفیت خدمات تاثیر می‌گذارد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شادکامی پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه کودکان انجام شد. روش بررسی: یک مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بر روی 60 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان‌های کودکان مفید و امام حسین (ع) انجام شد. گروه مداخله آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد را به مدت 8 جلسه دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و سیاهه شادکامی آکسفورد (OHI) جمع‌آوری شده و با بهره‌گیری از SPSS نسخه 20 تحلیل شد.  یافته ها: در مرحله پیش آزمون میانگین شادکامی در بین دو گروه اختلاف معنی‌داری نداشت (05/0<p). مقایسه شادکامی گروه مداخله نشان داد که تفاوت معنی‌داری در میانگین این متغیر و ابعاد آن بعد از مداخله مشاهده شد (05/0>p) در حالیکه چنین تغییر معنی‌داری در گروه کنترل در مورد شادکامی و ابعاد آن بجز بعد خلق مثبت وجود نداشت (05/0<p). به ترتیب 409/0، 397/0، 294/0 و 346/0 تغییرات واریانس شادکامی و ابعاد رضایت از زندگی، حرمت خود و انرژی مثبت توسط متغیر مستقل تبیین می‌شود. نتیجه‌گیری: آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد شادکامی پرستاران را بهبود بخشیده است. این مداخله یک رویکرد قابل اجرا، بدون عارضه و دارای اثربخشی تایید شده است و لذا می‌تواند به عنوان یک برنامه توسعه حرفه‌ای توسط مراجع ذیصلاح به بیمارستان‌ها معرفی شود. Background: Happiness is associated with accuracy and job satisfaction of nurses and affects the quality of care. The aim of this study was to investigate the effect of acceptance and commitment therapy on happiness of nurses in pediatric intensive care units. Materials and methods: A quasi-experimental study with pre-test and post-test design was performed on 60 nurses working in Mofid Hospital and Imam Hossein Hospital. The intervention group received 8 sessions of acceptance and commitment therapy. Data were collected using demographic information questionnaire and Oxford Happiness Inventory (OHI) and analyzed using SPSS version 20. Results: In the pre-test, there was no significant difference between the two groups in the mean of happiness (p>0.05). Comparison of the happiness in the intervention group showed that there was a significant difference in the mean of this variable and its dimensions after the intervention (p <0.05), whereas there was no significant difference in the control group regarding happiness and its dimensions except the positive mood. By 0.409, 0.397, 0.294 and 0.346 of the variance of happiness and dimensions of life satisfaction, self- esteem, and positive energy, respectively, were explained by the independent variable. Conclusion: Acceptance and commitment therapy has improved nurses' happiness. This intervention is an applicable, uncomplicated, and effective approach that can be introduced to hospitals as a professional development program by competent authorities. Acceptance and commitment therapy, Happiness, Pediatric intensive care unit, Nurses. آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد, شادکامی, بخش‌های مراقبت ویژه کودکان, پرستاران 346 357 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1161-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/12/12020/10/312020/12/272020/01/222020/11/72020/09/282021/02/162020/12/72020/12/272021/01/252019/11/13 1398/8/22 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/272021/02/202021/04/202021/02/272021/04/202021/04/122021/07/10 1400/4/19 Mahnaz Fatehinia MSc in Psychiatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran مهناز فاتحی نیا mahnaz.fatehinia3463@gmail.com 0031947532846009668 0031947532846009668 No کارشناسی ارشد روان پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Ladan Fattah Moghadam Department of Psychiatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran لادن فتاح مقدم ladanfatahmoghadam@gmail.com 0031947532846009669 0031947532846009669 No گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Tahereh Ashktorab Professor, Department of Management, Faculty of Nursing and Midwifery, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran طاهره اشک تراب taherehashk@gmail.com 0031947532846009670 0031947532846009670 Yes استاد، گروه مدیریت، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

fa بررسی نقش واسطه‌ای سبک‌های دلبستگی به والدین و همسالان در پیش بینی پرخاشگری و خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر زاهدان سابقه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه­ای سبک­های دلبستگی به والدین و همسالان در پیش بینی پرخاشگری  و خودکارامدی اجتماعی  نوجوانان بود. روش بررسی: این پژوهش از نوع پژوهش­های توصیفی- همبستگی (پیش بین) و از لحاظ هدف کاربردی  محسوب  می­شود. جامعه آماری این پژوهش کلیه نوجوانان مراجعه کننده به مراکز درمانی در شهر زاهدان بودند که برابر آخرین آمار، 190  نفر بودند که با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه 122 نفر تعیین شد. روش  نمونه گیری  به صورت در دسترس و ابزار مورد استفاده، پرسشنامه دلبستگی به والدین و همسالان ارمسدس و گرینبرگ (1987)، پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) و پرسشنامه خودکارآمدی  اجتماعی  نوجوانان کنلی (1989) بودند. فرضیه­های  پژوهش  در نرم افزار  22 SPSS با استفاده از  آزمون آماری رگرسیون گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.  یافته ها: از میان مولفه­های  سبک­های  دلبستگی  به همسالان، در  گام اول مولفه احساس بیگانگی با همسالان ، 11/0 درصد واریانس و در گام دوم احساس  بیگانگی  با والدین 18/0 درصد واریانس پرخاشگری را در سطح اطمینان 99/0 در نوجوانان پیش  بینی کرد. همچنین از میان مولفه­های  مربوط به سبک­های  دلبستگی  به همسالان،  فقط  مولفه ارتباط با همسالان 025/0 درصد واریانس  خود کارامدی  اجتماعی  را در سطح اطمینان 95/0 درصد پیش بینی  کرد. نتیجه ­گیری: ﺩلبستگی ﺑﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ ﻫﻤﺴﺎﻻﻥ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻬﻤﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ پرخاشگری و خودکارآمدی  اجتماعی  نوجوانان نقش دارد.                                    Background: This study aimed to examine the mediating role of attachment styles to parents and peers in predicting aggression and social self-efficacy among adolescents. Materials and methods: This was a descriptive-correlational (predictive) study that regarded as an applicable study in terms of its objective. The statistical population included all adolescents referred to healthcare centers in Zahedan whom based on the latest statistics, were more than 190 adolescents. Using Morgan’s table, the sample size was determined 122 people. A convenience sampling method was applied to select the sample and the measurement tools were the Armsden and Greeberg Inventory of Parent and Peer Attachment (1987), the Buss and Perry Aggression Questionnaire (1992), and the Connolly Scale of Social Self-Efficacy (1989). Research hypotheses were analyzed using the stepwise regression analysis via SPSS ver.22. Results: Among the components of attachment to peers and parents, in the first step, feeling alienated with peers explained 11% of the variance and, in the second step, feeling alienated with parents explained 18% of the variance in aggression among the adolescents at the confidence level of 0.99. Additionally, among the components of attachment to peers, only the component of communication with peers predicted 2.5% of the variance in social self-efficacy at confidence level of 0.95. Conclusion: Attachment to parents and peers is one of the important factors contributing to aggression and social self-efficacy among adolescents. Attachment styles, Aggression, Social self-efficacy سبک‌های دلبستگی, پرخاشگری, خودکارامدی اجتماعی 358 365 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1236-1&slc_lang=fa&sid=1 2020/04/182021/04/282021/04/202020/06/12021/02/272021/02/202021/04/202021/02/272021/04/202021/04/122021/07/102021/06/22 1400/4/1 Mahvash Raghibi Psychologist, Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran مهوش رقیبی mahvash_raghibi@yahoo.com 0031947532846009671 0031947532846009671 No روانشناس، دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران Hanieh Sheikh MA Student of General Psychology, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran هانیه شیخ sfarahnaz33@yahoo .com 0031947532846009672 0031947532846009672 Yes دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوجستان، ایران Yaser Shamsollahzadeh یاسر شمس اله زاده yashams110@gmaill.com 0031947532846009673 0031947532846009673 No کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران Morteza Jalambadani MA of General Psychology, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran مرتضی جلمبادانی morteza.jalam@gmail.com 0031947532846009674 0031947532846009674 No کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران