fa بررسی تاثیر به کار گیری آموزش گروه همتایان بر یادگیری مهارت بالینی دانشجویان پرستاری (کارورز و کارآموز) مدیریت آموزشی Educational management نيمه تجربي Quazi-Experimental <p dir="RTL">سابقه و هدف<em>:</em> <em>یادگیری از طریق همتایان, روشی معتبر برای بهبود مهارت&shy;های روان حرکتی وکاهش استرس است که درآن دانشجویان علاوه بر نظارت اجرای مهارت بالینی، خود نیز به تمرین می&shy;پردازند، حس مسئولیت پذیری و مشارکت فعال دانشجویان تقویت شده و افراد مسئولیت یادگیری خود را به عهده می&shy;گیرند، همچنین برای وظایف آیندۀ خود آماده می&shy;شوند و در مقایسه با سایر روش&shy;ها کم هزینه&shy;تر است. هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر به کار گیری آموزش گروه همتایان بر یادگیری مهارت بالینی دانشجویان پرستاری (کارورز و کار آموز) بود.</em></p> <p dir="RTL">روش بررسی<em>:</em> <em>در این مطالعۀ نیمه تجربی، 71 دانشجوی کارورز در عرصه و 84 کارآموز به صورت تصادفی ساده به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. جهت ارزشیابی مهارت بالینی، از یک پرسشنامه پژوهشگر ساخته (40 سوال مشتمل بر دو بخش 20 سوال استاندارد مراقبتی و20 سوال&nbsp; استاندارد مهارت بالینی) قبل و بعد از کارورزی استفاده شد. جهت اعتبار ابزار از روش اعتبار محتوا و برای پایایی از آزمون مجدد استفاده شد.</em></p> <p dir="RTL">یافته&shy;ها: <em>میانگین و انحراف معیار مهارت بالینی دانشجویان کارورز عرصه در گروه مداخله بعد از کارورزی 628/0</em><em>&plusmn;</em><em>18/39و در گروه شاهد 77/3</em><em>&plusmn;</em><em>23/32 بود (0001/0</em><em>></em><em><span dir="LTR">p</span></em><em>). میانگین و انحراف معیار در کارآموزان گروه مداخله 45/2</em><em>&plusmn;</em><em>94/36و در گروه شاهد 40/4</em><em>&plusmn;</em><em>73/32 بود &nbsp;(0001/0</em><em>></em><em><span dir="LTR">p</span></em><em>). </em></p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه</strong>&shy;<strong>گیری</strong><em>:</em> <em>آموزش توسط همتایان در یادگیری مهارت&shy;های بالینی و همچنین ارتقاء سطح آموزش بالینی دانشجویان سال پایین&shy;تر و خود افراد مؤثر است</em><em>.</em></p> <p><strong><span dir="RTL">واژگان کلیدی:</span></strong> <em><span dir="RTL">آموزش توسط&nbsp; گروه همتایان، یاد گیری مهارت بالینی</span></em></p> <p><strong>Background</strong>: Learning from peers is an authentic way to improve psychomotor skills and to reduce stress, in which monitoring the implementation of clinical skills, doing practice, strengthening sense of responsibility and active participation and privates take responsibility for their learning are performed. It can prepare them for their future roles and has lower cost compared to other methods. The purpose of this study was to define the effects of peer education on learning clinical skills in nursing students (interns and trainees).</p> <p><strong>Materials and methods</strong>: In this semi-experimental study, 71 internship and 84 trainees were randomly divided into intervention and control groups. One researcher- made questionnaire was used to collect data to evaluate the clinical skills (40 questions consisting of two parts 20 questions about the standard of care and 20 questions standard clinical skill) before and after Internships. Content validity was used for testing validity and test-retest for reliability.</p> <p><strong>Results</strong>: Mean (&plusmn; standard deviation) score of clinical skills in intern students were 39.18&plusmn;0.628 in the intervention group and 32.23 &plusmn;3.77 in the control group (P<0.0001). Mean (&plusmn; standard deviation) score of clinical skills in the trainees of the intervention group was 36.94&plusmn;2.45 and in the control group was 32.73&plusmn; 4.40 (P<0.0001).</p> <p><strong>Conclusion</strong>: peer education is effective in teaching clinical skills and promotion of clinical education among junior students as well as own peer students.</p> <p></p> <p><strong>Keywords</strong>: <em>Peer education, Learning clinical skills.</em></p> آموزش توسط گروه همتایان, یاد گیری مهارت بالینی Peer education, Learning clinical skills. 36 45 http://tmuj.iautmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-440&slc_lang=fa&sid=1 Shiva Salehi شیوا صالحی salehi.shiva@yahoo.com 10031947532846005456 10031947532846005456 Yes PhD Student of Health in Disaster and Emergency, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences; Department of Nursing, Tehran Medical sciences Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری سلامت در بلایا و فوریتها، دانشکده بهداشت،دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ گروه پرستاری،واحدعلوم پزشکی تهران،دانشگاه آزاداسلامی،تهران، ایران Mahboubeh Safavi محبوبه صفوی 10031947532846005457 10031947532846005457 No PhD in Health Services Management, Department of Nursing ,Tehran Medical sciences Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دکتری مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، گروه پرستاری، واحد علوم پزشکی تهران دانشگاه آزاداسلامی، تهران ،ایران Soheila Mashoof سهیلا مشعوف 10031947532846005458 10031947532846005458 No PhD Student in Health Services Management, Department of Nursing, Tehran Medical sciences Branch, Islamic Azad University,Tehran, Iran دانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، گروه پرستاری ، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی، تهران ، ایران Samaneh Parchebafieh سمانه پارچه بافیه 10031947532846005459 10031947532846005459 No PhD Student in Nursing, Tarbiat Modarres University; Department of Nursing, Tehran Medical sciences Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری پرستاری، دانشگاه تربیت مدرس؛ گروه پرستاری، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی،تهران ، ایران Mohammad Fesharaki محمد فشارکی 10031947532846005460 10031947532846005460 No Department of Nursing, Tehran Medical sciences Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran گروه پرستاری، واحد علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاداسلامی، تهران ، ایران