[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای داوران::
ثبت نام ::
اشتراک::
اطلاعات نمایه::
برای نویسندگان::
فرآیند چاپ::
پست الکترونیک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: دوره 36، شماره 1 - ( بهار 1405 ) ::
جلد 36 شماره 1 صفحات 55-46 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی رواندرمانی بین فردی گروهی (IPT) بر تمایزیافتگی در مادران با تجربه سوگ فرزند
مریم میرزایی1 ، آمنه سادات کاظمی2 ، بیتا بهرامی3
1- کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران
2- استادیار،گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی تهران ، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران ، sadat.kazemi@yahoo.com
3- گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران
چکیده:   (217 مشاهده)

چکیده

سابقه و هدف: تجربه سوگ یکی از واقعیت‌های زندگی است که هر انسانی آن با آن مواجه می­شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی بین فردی گروهی (IPT) بر تمایزیافتگی در مادران با تجربه سوگ فرزند انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش کاربردی و نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل مادران با تجربه سوگ فرزند در شهر تهران در شش ماه نخست سال 1402 بود. تعداد 30 مادر با تجربه سوگ فرزند به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به صورت هفته‌ای دو جلسه مداخله را دریافت کردند. هر دو گروه در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه تمایزیافتگی خود (DSI) پاسخ دادند. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌های حاصل از نرم‌افزار SPSS و شاخص‌های آمار توصیفی (شاخص‌های گرایش مرکزی و پراکندگی از قبیل میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره) استفاده شد. 
یافته­ها: روان درمانی بین فردی گروهی اثر معنی­داری بر تمایزیافتگی در سطح 05/0 در میان مادران داشت. به علاوه، درمان بر متغیرهای گریز عاطفی و هم آمیختگی با دیگران در سطح 05/0 اثر معنی­داری داشت، در حالی که بر متغیرهای واکنش پذیری عاطفی و جایگاه من تأثیر معنی­داری نداشت.
نتیجه­گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش، می‌توان از روان‌درمانی بین فردی گروهی به منظور بهبود تمایز یافتگی در مادران با تجربه سوگ فرزند استفاده کرد.
واژه‌های کلیدی: واژگان کلیدی: روان‌درمانی بین فردی گروهی، تمایزیافتگی، مادران با تجربه سوگ فرزند.
متن کامل [PDF 552 kb]   (92 دریافت)    
نيمه آزمايشي : نيمه آزمايشي | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1404/2/16 | پذیرش: 1404/4/22 | انتشار: 1405/1/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mirzaee M, Kazemi A, Bahrami B. The effectiveness of group interpersonal psychotherapy (IPT) on differentiation in mothers experiencing child mourning. MEDICAL SCIENCES 2026; 36 (1) :46-55
URL: http://tmuj.iautmu.ac.ir/article-1-2397-fa.html

میرزایی مریم، کاظمی آمنه سادات، بهرامی بیتا. اثربخشی رواندرمانی بین فردی گروهی (IPT) بر تمایزیافتگی در مادران با تجربه سوگ فرزند. فصلنامه علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران. 1405; 36 (1) :46-55

URL: http://tmuj.iautmu.ac.ir/article-1-2397-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 36، شماره 1 - ( بهار 1405 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران Medical Science Journal of Islamic Azad Univesity - Tehran Medical Branch
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 35 queries by YEKTAWEB 4741