1- کارشناسی ارشد گروه میکروب شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران 2- دانشیار گروه میکروب شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران ، elhammoazamian@gmail.com
چکیده: (224 مشاهده)
چکیده سابقه و هدف:با توجه به اهمیت به کارگیری پروبیوتیکها، در این پژوهش به بررسی اثر سینرژیسیتی لاکتوباسیلوسها و اسانس گیاهان آویشن شیرازی، مروه تلخ و اکالیپتوس علیه باکتری بیماریزای اسینتوباکتر بومانی پرداخته شد. روش بررسی:در این مطالعه تجربی باکتری اسینتوباکتر از نمونه های بالینی جداسازی و با استفاده از تست های بیوشیمیایی و مولکولی شناسایی گردید. اسانس گیاهان با روش تقطیر با آب توسط دستگاه کلونجر استخراج گردیده شد و با دستگاه کروماتوگرافی گازی متصل به طیف نگار جرمیGC/MS، برای شناسایی و تعیین ترکیبات مورد استفاده قرار گرفت. برای تعیین اثر آنتی باکتریال لاکتوباسیلهای کشت داده شده و اسانس گیاهان بر باکتری اسینتوباکتر بومانی از تست چاهک و دیسک دیفیوژن استفاده گردید. با توجه به نوع گیاه 47 الی 67 ترکیب در اسانس گیاهان شناسایی شد. یافتهها:اسانس گیاهان اثرات بازدارندگی بر روی باکتری بیماریزای اسینتوباکتر نداشتند. لاکتوباسیلوس کازئی توانایی مهار رشد بومانی را داشت ولی فزانسیسز فاقد اثر مهاری بر روی این پاتوژن بود. در استفاده همزمان اسانس گیاهان و عصاره بدون سلول لاکتوباسیلوس کازئی، بیشترین اثر سینرژیسیتی در ترکیب اسانس آویشن شیرازی و کازئی حاصل گردید که اثر مهاری آن بیشتر از کازئی به تنهایی بود. نتیجهگیری:استفاده همزمان لاکتوباسیلوس کازئی و اسانس آویشن شیرازی اثر مهاری مناسبی بر باکتری اسینتوباکتر نشان دادند و این اثر با آنتی بیوتیکهای مورد استفاده در پروتکل درمان قابل مقایسه است.
Vahid A, Moazamian E. Synergistic and antibacterial effect of essential oils (Zataria Multifllora, Salvia mirzayanii, Eucalyptus) and lactic acid bacteria on multi-drug resistant clinical isolates of Acinetobacter baumanni. MEDICAL SCIENCES 2026; 36 (1) :34-45 URL: http://tmuj.iautmu.ac.ir/article-1-2401-fa.html
وحید آمنه، معظمیان الهام. تاثیر هم افزایی و ضد باکتریایی اسانس گیاهان دارویی (آویشن شیرازی ،مروه تلخ واکالیپتوس) و باکتریهای اسید لاکتیک بر روی جدایه های بیمارستانی اسینتوباکتر بومانی مقاوم به چند دارو. فصلنامه علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران. 1405; 36 (1) :34-45