:: دوره 30، شماره 4 - ( زمستان 1399 ) ::
جلد 30 شماره 4 صفحات 396-407 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثر مهارکننده‌های مختلف بر روی آنزیم آروماتاز موثر درسرطان پستان به کمک روش داکینگ مولکولی
محبوبه کیان1، الهام تازیکه لمسکی 2
1- دانشجوی دکتری، گروه شیمی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
2- دانشیار، گروه شیمی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران ، Elham.tazikeh@gorganiau.ac.ir
چکیده:   (435 مشاهده)
سابقه و هدف: آروماتاز، آنزیمی است که نقش مهمی در ایجاد سرطان گیرنده استروژن مثبت پستان دارد. استروژن­ها به دلیل نقشی که در رشد جنسی و تولید مثل دارند، در انسان و به طور عمده در زنان ضروری هستند. اثرات نامطلوب موجود در برخی     مهارکننده­های آروماتاز، نیاز به کشف مهارکننده های جدید با توانایی گزینش پذیری بالاتر، سمیت کمتر و بهبود قدرت را روز به روز افزایش می­دهند. در این مطالعه، حالت اتصال هر سه نسل از مهارکننده های آنزیم آروماتاز به ساختار مولکولی این پروتئین با استفاده از روش داکینگ مولکولی بررسی شده است.
روش بررسی: به طور کلی، مهارکننده ها بر اساس داربست استروئیدی (فرمستان واگزمستان)، انرژی اتصال بیشتری از داربست آزول (فادروزول، آناستروزول و لتروزول) به نمایش می گذارند که این می تواند به دلیل استحکام ساختاری بالای این مهارکننده­ها باشد. 
یافته­ها: از بین تمامی ساختارهای مورد مطالعه، اگزمستان بیشترین (منفی­ترین) انرژی اتصال و همچنین کمترین مقدار ثابت بازدارندگی را به خود اختصاص داد. مقادیر انرژی آزاد اتصال (ΔGb) و ثابت مهارکنندگی (ki) اگزمستان به ترتیب 77/8- کیلوکالری بر مول و 32/373 نانومولار بود؛ این بدان معنی است که در غلظت­های پایینی از این دارو، فعالیت آنزیم آروماتاز مهار خواهد شد.
نتیجه­گیری: دانش به دست آمده از این مطالعه پیامدهای مهمی در طراحی های دارویی پیش رو خواهد داشت.
واژه‌های کلیدی: آنزیم آروماتاز، مهارکننده، داکینگ مولکولی، اگزمستان (آروماسین).
متن کامل [PDF 493 kb]   (221 دریافت)    
نيمه آزمايشي : تجربي | موضوع مقاله: شیمی
دریافت: 1398/11/20 | پذیرش: 1399/1/31 | انتشار: 1399/9/30



XML   English Abstract   Print



دوره 30، شماره 4 - ( زمستان 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها